Herinneringen – Sander van Acht

Andere herinneringen

“Goodbye, goodbye, goodbye. You were bigger than the whole sky”

Door: Mirte van Summeren

Bij het MBO College Hilversum heb ik een aantal jaren met jou samen mogen werken vanuit mijn rol als docent en onderwijsexpert bij team welzijn en jij in jouw rol als onderdeel van het Canvas team. Ik heb onze samenwerking altijd als enorm fijn ervaren. Je werkte met enorm veel passie en enthousiasme. Ik las pas het boek “We moeten spelen” en dat was denk ik ook wel kenmerkend voor jou: lekker maar even “wat aanklooien”, wat uitproberen, ga maar spelen en op deze manier leren en ontdekken hoe iets werkt. En iedere keer dat ik je sprak had je dus weer een nieuwe ICT tool of AI dingetje ontdekt om uit te proberen en te laten zien wat het allemaal wel kon (en ook niet kon). Ik kwam altijd geïnspireerd terug van onze afspraken. Met daarin zoveel hart, maar ook aandacht voor hoe ik hier als docent tegenaan keek en of wij er iets mee zouden kunnen. Onze afspraken waren meestal richting het einde van de werkdag en dan was het nog even knetterhard werken en dan gauw naar huis, waar ze op je wachten. Naast dat je heel kundig was in je werk heb ik je ook ervaren als een fijn persoon en je sprak altijd vol liefde over je familie.

Ik wens jullie allemaal veel sterke met dit immense verlies.
Sander bij het bouwen van Spons en Edutrainers

Door: Hans Wendel

Als fenomenale conceptdenker en verhalenverteller speelde Sander een inspirerende rol bij het bedenken, ontwikkelen en realiseren van Spons (online leerplatform waarop iedereen een leerpad kan maken en delen) en Edutrainers (een kanaal voor docentenprofessionalisering op het gebied van digitale docentenvaardigheden). Jarenlang werkte ik samen met Sander en van alle herinneringen en producties die we maakten hierbij twee filmpjes die veel zeggen over die productieve en energieke periode. Met ongekende drive om het onderwijs te verbeteren en met elkaar voortvarend, slim en met veel plezier ook simpelweg samen te werken!

Sander presenteert Sponsteam:

https://youtu.be/3Q5pOjHkZCU?si=Gsk6-Q96mJKSf5ap

Blog: https://www.tumult.nl/content/edupartners-4-sander-acht/

Sander start trainingsdag Edutrainers, december 2015 https://photos.app.goo.gl/f89Xu3tbhqiQS5Q37

Uitleg Sponsplatform:

https://youtu.be/M5CwMQDz_BU?si=j6kdVKQGfcyvW8mR
Vertrouwen
Door: Yves Eijck Een korte, kleine, maar o zo belangrijke herinnering van mij aan Sander die ik graag wil delen. Wat Sander in mijn beleving als geen ander kon was vertrouwen hebben ín mensen, én vooral ook dat vertrouwen geven en daarmee mensen in zichzelf laten geloven. Dit allemaal voorzien van een gezonde dosis positieve energie, maar nooit op een manier dat het onrealistisch zou worden, of dat er blinde vlekken zouden ontstaan. Kortom nooit de dag van vandaag uit het oog verliezend, wel met een blik ergens ver op de horizon gericht. Ik groen nog in het culturele werkveld, groen als mediadocent, mijn eerste klus als mediadocent, kreeg het vertrouwen van Sander(waar dat niet in de gehele organisatie vanzelf sprekend was) en tankte dat vertrouwen. Ik kon vanaf seconde één, vooral eerlijk, van gedachte wisselen over de producten die ooit ergens (deels) in Sanders brein waren ontstaan; en het voelde vanaf diezelfde eerste seconde vertrouwd, dat contact met Sander. Van dat gegeven en getankte vertrouwen pluk ik iedere dag nog de vruchten. Dankjewel daarvoor en dus een mooie herinnering.
Spons Kerstkaart 2013
Door: Hans Wendel In de jarenlange creatieve, energieke, voortvarende en simpelweg geweldige samenwerking met Sander hebben we prachtige projecten gerealiseerd. Één van de hoogtepunten was de ontwikkeling, realisatie en uiteindelijk ook teloorgang van Spons. We zijn inmiddels bij de kerst van ’25 en mooi om deze eerste Spons-kerstkaart van ’13 te zien. Wat een positieve voortvarende energie!
Een mentor, een collega en een vriend

Door: Fouad Ayerraj

Drie jaar lang heb ik met jou mogen samenwerken, Sander. En vanaf de allereerste dag heb je mij niet alleen verwelkomd in het team, maar mij ook het gevoel gegeven dat ik er helemaal bij hoorde. Je was een mentor voor me, iemand die mij wegwijs maakte, die mij liet landen, die mij liet groeien. Ik kon altijd op jou rekenen, zonder uitzondering.

Er is werkelijk geen werkdag voorbijgegaan waarop we geen contact hadden via de telefoon, via de app, even snel iets delen, samen nadenken, of elkaar gewoon een update geven. Dat dagelijkse lijntje met jou was zo vanzelfsprekend geworden, dat het nu bijna onwerkelijk voelt dat het stil is.

Het eerste wat je altijd zei was: “Heey kerel.”
Simpel, warm, vertrouwd en precies zoals jij was.

Je reageerde altijd snel. Dat waardeerde ik enorm. Je stond er altijd voor anderen. Voor mij. Zelfs als je midden in iets zat, maakte je ruimte om het later samen op te pakken. Dat zegt zoveel over wie je was: betrokken, open, zorgzaam & vertrouwd.

In vergaderingen en eigenlijk in bijna alles wat we samen deden kon jij iets bijzonders: je kon goed uitzoomen. Waar ik soms in details bleef hangen, zag jij direct de kern. Jij legde verbanden waar ik nog niet eens aan dacht. Je keek niet alleen naar wat er nú lag, maar ook naar wat er mogelijk was. Dat vond ik bewonderenswaardig. Je was een echte denker, een rustige strateeg en iemand die het overzicht hield.

Je hebt me veel geleerd, maar misschien nog wel meer dan kennis, gaf je me moed. Jij was degene die zei:
“Ga maar pielen, kerel, dat lukt je wel.”
Met dat ene zinnetje gaf je me vertrouwen. Je liet me durven. Je duwde me precies vooruit waar ik zelf misschien had getwijfeld. Dankzij jou heb ik stappen gezet die ik anders niet zou hebben genomen.

Met tranen in mijn ogen schrijf ik dit.
Het voelt nog steeds niet echt. Het voelt alsof je straks weer belt, of weer even “kerel” zegt, of me een screenshot stuurt van iets wat we moeten testen.

Ik bewonder je, Sander. Nog steeds. En dat zal niet veranderen.
Je was een rustige, warme, scherpe, slimme en ongelooflijk fijne collega, maar boven alles een mooi mens.

Ik neem alles wat ik van jou geleerd heb mee.
En ik zal eraan blijven vasthouden.

Dank je wel voor je tijd.
Dank je wel voor je geduld.
Dank je wel voor je vertrouwen, je wijsheid, je humor, je rust.
Dank je wel voor alles wat je hebt gebracht en achtergelaten.

Ik ga je missen, kerel!
Lachen, leren en waardevolle resultaten

Door: Natascha

Ik heb regelmatig met Sander samengewerkt bij PROVSO.WORKS. Samen met hem heb ik mijn eerste — en enige — stapjes gezet als “acteur” voor de content die hij met Wouter en De Clipjesfabriek voor onze WerkVerkenner maakte. Het waren altijd ontzettend leuke dagen. Wat hebben we gelachen toen we een scene speelde waar hij als “docent” in een toilet zat waarvan de deur niet op slot was, terwijl ik als “schoonmaker” nietsvermoedend de deur opendeed. Een ander typisch Sander-idee was om een tafel volledig te laten verdwijnen onder een laag zeepsop, om zo te laten zien hoe je professioneel schoonmaken vooral níet moest doen.

Deze voorbeelden spreken voor zijn creativiteit en enthousiasme en hebben voor ons hele waardevolle content opgeleverd.

Inmiddels zijn de eerste afspraken waar Sander bij zou zijn geweest. Het is een vreemde gewaarwording en benadrukt hoe plotseling en onverwacht zijn overlijden is. Waar ik dit vooral in het werk ervaar, zal dit voor zijn gezin en vrienden nog veel sterker voelbaar zijn in het dagelijks leven. Ik wil jullie dan ook alle kracht en warmte wensen om dit onwerkelijke verlies een plek te geven.

Hartelijke groeten,

Natascha
Spontaan en belangstellend

Door: Bert en Carla van Reenen

Wij denken met veel plezier en genegenheid aan Sander. Zijn spontane gezelligheid, zijn oprechte belangstelling, zijn liefde voor de leermiddelen, zijn plezier met het koken met toepassing van zijn speciale poedertjes….
Kortom: wat een leuke lieve vent!

Kim, Kas, Inne en Thijn, Wat een vreselijk gemis dat Sander er niet meer is.
We wensen jullie heel veel moed en sterkte.

Liefs, Bert en Carla
Papa op het schoolplein

Door: Karin Smeets

Zo maar een dag dat je je kinderen naar school bracht. Bij de Kohnstammschool, oktober 2015.
Kinderfeestje

Door: Karin Smeets

We kenden elkaar want jouw oudste zoon en onze jongste zoon waren vriendjes. Zo kwamen we elkaar jarenlang veel tegen. En omdat moleculair koken een van je passies was, stond je ineens in oktober 2015 een kinderfeestje te verzorgen voor de 10e verjaardag van onze dochter. Het was een groot succes! Je energie en bevlogenheid blijven in onze gedachten!
Mijn collega Sander

Door: Karlijn van Anrooij

De afgelopen twee jaar heb ik samen mogen werken met Sander in het Canvas ontwikkelteam, later Tech ontwikkelteam, in Hilversum. Dat zouden we donderdag ook gaan doen, samen naar het Mediapark om daar een nieuwe tool te gaan testen met studenten. Maar je kwam niet.

Het is in mijn verdriet een soort makkelijk om over te gaan in grote woorden, hoe empatisch hij was, hoe gedreven, maar het doet hem geen recht aan. Sander was gewoon een mega fijne vent.
Waar ik me soms een beetje een oude ziel voel in de AI wereld (een soort perfectionistische angst om iets nieuws te proberen, maar ook de gevaren van big tech probeer te overzien) zag Sander mogelijkheden om nieuwe dingen te gaan proberen. Mooie tools te maken die studenten kunnen helpen in hun onderwijs. Net even dat zetje kunnen geven om met deze nieuwe dingen aan de slag te gaan. Zijn enthousiasme kreeg iedereen mee. Er kwam dan meer dan eens de conclusie dat als iets net niet helemaal in één keer wilde werken, dat hij het in zijn eigen tijd op ging pakken. De ene keer succesvoller dan de andere, maar wat Sander mooi maakte is dat hij ook (achteraf) hard kon lachen als hij ergens veel tijd in had gestoken en dat het gewoon niet wilde lukken. De frustratie was dan echt wel zichtbaar, maar ook de kennis en het vertrouwen dat de applicatie snel beter zou worden en dat het dan wel zou lukken.
Dat lachen was belangrijk. Ik vond hem altijd lekker scherp en een ongelooflijk snelle denker. Ik heb ongelooflijk veel van hem geleerd en ben absoluut van plan nog een aantal lessen te trekken van hem. De rust die hij had en uitstraalde, het even de kat uit de boom kijken voor te reageren, het ontdekken van grenzeloze mogelijkheden. Hij maakte zichzelf vaak klein, leek een soort geen hoge pet op te hebben van alle grote dingen die hij toch echt deed. Want het is niet zo vanzelfsprekend om te denken in mogelijkheden en niet in beperkingen en vooraan te staan. Ik denk dat ik het hardst gelachen heb toen hij een foto stuurde toen hij weer een ‘praatje’ ging houden, bij Microsoft deze keer. En hij daar ging laten zien wat er bij een opleiding op Hilversum was gelukt met gebruik van ChatGPT (de grote concurrent van Microsofts Co-Pilot).
Er werden door de dag (en tijdens de meetings) wat ‘koffietjes’ af gedronken. Heel af en toe lukte het om je weg te lokken van je computer met de belofte van ‘lekkere koffie’ (bij het hoofdkantoor van Nike, een klein stukje wandelen). We praatten dan over thuis, familie, vakanties, dingen buiten werk. Ook de belletjes van je kinderen (relatief vaak over de mogelijkheid tot het bij jou declareren van een alternatieve lunch) gaven een klein inkijkje in “thuis-Sander”. Ik vond daar altijd verdacht weinig verschil in zitten met de “werk-Sander” die ik voornamelijk gekend heb.

Mijn verwoede pogingen om je ook aan het moestuinen te krijgen stoppen hierbij. Ik weet ook nog niet goed waar ik nu heen moet met alle tomaten, courgettes en kruiden die ik ongetwijfeld weer over ga hebben volgend jaar… Je was een dankbare afnemer.

Ik snap nog steeds niet zo goed hoe de werkdagen nu moeten. We spraken elkaar minimaal een uur per dag, maar vaak nog veel langer. Al hoor ik je ook ergens zeggen ‘joh, dat lukt allemaal wel, ga het gewoon doen en dan zie je dat het allemaal niet zo ingewikkeld is als het nu lijkt’.

Ik ga je ongelooflijk missen, mooie vent.
Knowing Sanders through emails

From: Bilbil Zharri

I’m a friend of the van Acht family and initially I got to know Sanders through his parents. I never met him, but his image in my mind is that of an upgraded version of his parents, a joyful and successful guy, and a wonderful and loving parent and husband.

Lia and Jos have kept me updated through the years with what their children are doing, and Sanders adventures in life have always been interesting and inspiring. Reading memories of other people here, I wish I had known him personally, I wish I had worked with him, and as such, I’m pretty sure I’d have the example in life of an older brother from whom I could learn from.

In Albania, we say “May he has passed his blessings to his family” and I’m sure that his memory will be a blessing that will eco to Kim and their children.

Hugs from Albania!
neefje Sander

Door: Peter Timmermans

De meeste herinneringen heb ik aan jouw kinderjaren, Sander. De vakantie aan de Chassezac, de logeerpartij bij oma Timmermans, hoe lief je was voor alle kinderen in jouw omgeving (foto met onze Martijn). Altijd in voor een geintje. nieuwsgierig en avontuurlijk, maar ook een sterke eigen wil. Sommige foto’s zijn wat vaag en verschoten, maar de herinneringen zijn zonovergoten.
Ik denk met veel plezier terug aan ons laatste gesprek tijdens jullie familieweekend in Limburg.

Lieve groetjes van oom Peter!
Bijzonder contact

Door: Frans Tijsse Klasen

Sander leren kennen als zakelijk contact. Heel fijn met Sander samengewerkt aan een interessant project. Een warme en oprechte kerel. Al snel bleek dat er een klik was. Later ook persoonlijke zaken gedeeld zoals onlangs nog zijn vakantie met z’n gezin in Afrika. Magische verhalen over en weer. Sommige dingen blijven……. Voor alle naasten heel veel sterkte gewenst !!!
Afscheid

Door: Lilian Koks

Lieve Sander,

we hadden de laatste jaren amper contact, soms gaan wegen anders. Toch was het voor mij een shock te horen dat je het aardse leven hebt moeten verlaten. Het zal jou, net als mij overvallen zijn. En sindsdien gaat er geen dag voorbij dat je even in mijn gedachte bent, er flitsen mooie herinneringen voorbij. Zeker uit de tijd dat ik veel bij jullie in Bilthoven kwam.
We gingen dan met je op pad, achterop de tandem en je kon de hele weg kletsen en rekenen, jeetje wat was je een kei in rekenen. Als er zoveel mensen per dag op bezoek komen in de dierentuin, ze betalen allemaal 3 gulden dan komt er zoveel inkomen, als we zo snel fietsen en we moeten zoveel
Km’s dan duurt het zo lang, hoe lang kunnen we daar blijven als we zo laat weer thuis moeten zijn? etc. Ik geloof dat je nog geen 4 was, ik heb me er over blijven verwonderen hoe snel je redeneerde, handelde en vooruitdacht.

Soms was je snelle handelen wel eens “lastig”. Ik weet nog heel goed dat je bij de bruiloft van Gerard aan tafel ging zitten met soep en je van de stoel viel met de handen in het bord en de vermicelli op je hoofd. Ik heb en erg om moeten lachen en kon je snel verlossen van blikken die dat minder leuk vonden.
Ik zal je geschrokken, verbaasde en hulpeloze blik van toen niet snel vergeten.
En ook alle lachende, blije, enthousiaste, vrolijke, liefdevolle blikken. Het ga je goed.

Lieve Kim, Kas, Inne, Thijn, ik heb geen woorden voor dit verlies en intens verdriet. Ik vertrouw op veel mooie herinneringen voor jullie en wens jullie veel liefdevolle kracht toe.

Liefs Lilian
Oppassen in Bilthoven

Door: Lilian Koks

Het was mei 1986, we waren veel in Bilthoven echter dit weekend mochten René en ik op jullie passen.
Ik heb er van genoten.
Je was lief voor je zus, druk, energiek en in de weer met alles wat voor handen was.

Liefs Lilian ❤️
Goeie presentatie

Door: Fons Steegh

Van Sander een hele fijne presentatie gehad op een Ai event (AI-deas for education). Veel tools werden op een leuke manier gepresenteerd. Iets waar ik in mijn optiek al even naar op zoek was. Hij leek me in de bloei van zijn leven en dit nieuws verast me. De wereld is een mooi mens armer 🙁

Ik wens naasten en familie heel veel sterkte.
Voor mijn grote lieve broer!

Door: Shanti van Acht

Voor mijn grote broer

Toen ik tien maanden oud was, ontvingen jullie mij met open armen. Jullie waren nieuwsgierig, vol verwachting, nog zoekend naar een passende naam voor mij. Daar, 41 jaar geleden, begon ons gezamenlijke avontuur.

Jij, als grote en oudste broer, was vanaf het eerste moment mijn veilige haven. Mijn bodyguard. In onze kindertijd konden we elkaar soms enorm uit de tent lokken – als water en vuur. Maar juist omdat we zo op elkaar leken, was onze band ook zo sterk. Jij baande altijd de weg voor mij. Ik herinner me nog dat je eens zei, toen we nog thuis woonden: “Jij bent veel jonger en mag nu al veel meer dan ik toen mocht.” Wat ben ik je dankbaar dat jij al die paden voor mij hebt geopend.

Als enige uit het gezin mocht ik een jaar samen met jou wonen, op de Schimmelstraat. Jij woonde daar met een vriend en toen hij vertrok, kreeg ik de kans om bij jou in te trekken. Een gouden kans om te oefenen met op mezelf wonen – een echte vuurdoop. Wat hebben we een geweldige tijd gehad! Soms met torenhoge energierekeningen (sorry daar nog voor), maar vooral met eindeloos veel mooie en legendarische momenten.
We hebben zó gelachen om die avond dat we, niet bepaald verantwoord, met jouw gare oude bak door Utrecht reden. De auto starten door de kabeltjes tegen elkaar te houden – het klinkt nu bizar, maar wat was dat een avontuur. Onverantwoord, ja, maar ook een herinnering waar we altijd met een grote grijns op terugkeken.
De eerste keer samen naar de Koninginnenmarkt in Utrecht, de eindeloze stuiteravonden, de vakanties vol plezier – het zijn stuk voor stuk herinneringen die ik voor altijd zal koesteren.

Toen ik Menno leerde kennen, nam jij als oudste broer natuurlijk je beschermende rol serieus. Jij moest eerst even “checken” wat voor vlees ik in de kuip had. Maar toen bleek dat Menno net zoveel bier kon drinken als jij, waren jij en mama het er al snel over eens: “Die houden we erin.” Vanaf dat moment ontstond er tussen jullie een bijzondere band.
Menno heeft vaak tegen me gezegd hoe mooi hij het vond om te zien hoe trots jij als broer op mij was. En ik zag het ook – in alles. Jouw intense medeleven bij onze kinderwens, de oprechte blijdschap toen Hugo eindelijk geboren werd. Wat een trotse oom was jij!
De logeerpartijen bij ons in Eindhoven waren altijd een feest. De jongens vonden het geweldig, en jij zorgde er altijd voor dat we geld kregen om de vetste dingen te doen.

San, het is onbegrijpelijk, oneerlijk en niet te bevatten dat mijn grote voorbeeld er niet meer is. Wat een enorm gemis. We zoeken troost bij elkaar, en we zullen er alles aan doen om nieuwe, legendarische momenten te maken voor jouw jongens en voor Kim – precies zoals jij dat zou willen.

Hou van jou grote lieve broer

Xx van je zussie!
Sander

Door: R. K.

Zelden heb ik gewerkt met iemand die zo warm en oprecht was als Sander. Ik ben geschokt om te horen dat hij er niet meer is. Rust in vrede, gouden kerel.
Het nuttige en het aangename

Door: Angeliek en Jan van der Zanden en Van Avezaath

In 2016 waren we vanuit Stichting Digisterker voorbereidingen aan het treffen voor het ontwikkelen van een nieuwe online lesmethode. We waren op zoek naar
expertise op het vlak van online didactiek. Via ons netwerk kwam de naam van Sander naar voren. Na een kennismaking waarin hij niet alleen blijk gaf van veel
expertise maar ook een enorm sympathieke persoon bleek te zijn, waren wij direct verkocht. In de jaren 2017-2018 en ook weer in 2020-2021 heeft hij ons geholpen bij het ontwikkelen van de online lesmethode, die zich richtte op taaie onderwerpen maar mede door zijn aanpak van ‘leren-door-doen’ heel goed bleek aan te sluiten bij de leerlingen in het vo en mbo. We hebben veel van Sander geleerd en het was enorm fijn om met hem samen te werken. Hij wist goed het aangename met het nuttige te combineren. Er werd hard gewerkt, maar we hadden ook leuke gesprekken over van alles en nog wat. Sander had een pragmatische inslag en wist ingewikkelde vraagstukken terug te brengen tot de kern. Hij bracht ons in aanraking met ‘Sanders ICT-bijbel’ en hielp ons de wensen van onszelf en de testdocenten te prioriteren met de methode van: must have, should have, could have en nice to have. Die methode komt nog geregeld voorbij in ons werk. Wij zijn dankbaar voor wat hij met ons heeft gedeeld en ons hart huilt voor het verlies van de persoon die hij was. Want hij was speciaal, ook voor ons.

We wensen zijn vrouw, kinderen, familie en vrienden heel veel sterkte met het dragen van dit enorme verlies. Sander en jullie zijn in onze gedachten.

Jan van Avezaath en Angeliek van der Zanden
Limburgs Mooiste

Door: Jeroen en Fanny

Lieve Sander,

In 2015 richtte je fietsclub ‘De Spaak’ op. Een groepje mannen waarvan de samenhang ontbrak maar jij kende in ieder geval iedereen. Ik was er ook onderdeel van. We fietsten door en rondom Utrecht en sloten standaard af met een biertje bij Jan Primus. ‘In de hemel is geen bier, dus daarom drinken wij het hier’. Een treffend
gezegde dat van toepassing was op Jan Primus. Maar jij had dit even goed kunnen zeggen, je hield ervan. Bij fietsclub De Spaak was de één meer prof, de andere
beginner. Wij waren beginner maar voelden ons prof, ik denk doordat we op
karakter de rit uit fietsten.

En zo deden we samen mee aan Limburgs Mooiste. Jij koos de rode lus, de langste afstand met een rit van 182km en veel hoogtemeters. In principe ongetraind…
‘s Ochtends pikte ik je op en zocht je nog ergens naar een paar schoenen. Samen in de auto naar Limburg. We sliepen in een oud klooster en dronken de avond voor de wedstrijd al een paar Affligem Blondjes. Lekker slapen en vroeg op pad.
Flink in de zonnebrand en fietsen maar. Op driekwart kreeg je het zwaar. Ik heb toen zo moeten lachen, de hele rugzak aan peperkoeken en gelletjes ging op, je zou en moest suiker hebben. Je was echt even leeg.
Op karakter hebben we de rit vervolgens uitgereden. Bij de finish werden we
getrakteerd op een Gulpener bier en toen was alles weer goed. Wat een dag was dat! De dag daarna de cooling down met de vrouwen. Kim en Fanny hebben ons opgezocht in Limburg om samen nog wat heuveltjes te pakken. Een mooi avontuur!

De laatste keer dat ik je fysiek zag was de zondag na jullie huwelijksfeestje. Het was een latertje geworden. De volgende ochtend liep je wat brak vanuit de Plus met de boodschappentas naar huis voor een ontbijt. Een ontbijt met champagne om het mooie feest af te sluiten. ‘He Kerel!’ zei je dan. Even babbelen en weer door…Sander, je stond echt in het leven. Alles deed je vol enthousiasme en ‘nee’ bestaat bij jou niet. Alles in het kwadraat. Ik neem je levenslessen mee en zal je missen.

Jeroen
Kinderfeestjes | A4D’s en Aperol

Over: Sander en Wanda Nijmeijer

Lieve Sander,

Er is tot nu toe geen dag voorbij gegaan dat we niet hebben stilgestaan bij jou dood. Zo onverwachts, zo oneerlijk en zo intens verdrietig. Jij en Kim en de kids zijn in ons leven gekomen via de Kohnstammschool. Inne zat bij Quinten in de klas en hebben op de basisschool veel met elkaar gespeeld. Dan ken je elkaar natuurlijk van het ophalen en wegbrengen, van de (niet)slaap- en kinderfeestjes en van het meewandelen als hulpouder bij de avondsvierdaagse. Het is niet te bevatten dat we jou niet meer gaan tegenkomen in de Plus. Je blijft in onze herinnering als de vader die altijd in was voor een lolletje en niets te gek. Van helpen met de boys te laten stunten op een zelfgemaakte skateramp in de straat tot aan het balanceren met zoveel mogelijk kids op je fiets bij het wegbrengen naar school. En uiteraard ook de klassenouderborrels en thuisborreltjes (bij de Aperol Spritz zullen we altijd aan je denken).

Woorden schieten nog steeds tekort. Wij gaan de herinnering aan jou levend houden en heel heel heel veel sterkte Kim, Kas, Inne en Tijn.

Liefs Sander/Wanda/Quinten & Evi
Toespraak afscheid Sander 15 oktober (Den en Rust)

Door: Matthijs Maaswinkel

Lieve Sander,

Hier staan we dan. Voor het laatst met z’n vijfen.

Beste vrienden — mede dankzij jou, en jouw eindeloze energie.

Januari 2016. Een appje vanuit Aram aan de Ronde Tafel: Ik citeer
“Sander van Acht. Goede vent, ondernemer, altijd klaar voor een biertje maar ook voor een goed gesprek. Mijn kinderen zitten bij zijn kinderen op school. Woont samen met Kim, drie kids. Kan ontzettend goed koken en is bezig met een bedrijf in moleculair koken. Kortom: goeie vent, mooie aanvulling.”

Nou, dat bleek. Het was meteen duidelijk dat we jou er bij moesten hebben. En zoals jij alles deed: ging je er vol in. Vanaf het begin bracht je leven in de brouwerij. Geregeld deden we met jou het licht uit. Je energie, je humor, je interesse in iedereen — en ja, ook je niet altijd handige uitspattingen — maakten je al snel een geliefd mens binnen de Tafel.

De eerste keer 24-uurs bestuur vergeet niemand meer: jouw lumineuze idee om te gaan onderbroekenworstelen ingesmeerd in de olie. Met de nodige zelfoverschatting nam je het op tegen een oud-rugbyer. Helaas, dat liep (voor jou) niet best af — maar het was wél typisch jij: vol erin, geen rem, lachen, en dan gewoon weer doorgaan.

Via de Tafel ontstond een hechte club. Daar begon het allemaal: lekker eten, slap ouwehoeren, serieuze gesprekken, en vooral veel lachen. Je sloeg zelden een avond over, en ging steevast als laatste naar huis.

Toen in 2018 de Tafel voor ons ophield — we waren officieel “te oud” — kwam jij meteen met een nieuw plan. “Carbage Run : Oude bak, weekje Oost-Europa met vijf gasten. Ik hoor het je weer zeggen “Kan niet misgaan.” Zo gezegd, zo gedaan. Een oude verlengde Volvo 760 werd onze carbage-auto, al snel omgetoverd tot een rouwlimousine — compleet met doodskist op het dak.
We vertrokken vanuit Emmen via Dresden, Polen, Slowakije en Hongarije, en eindigden in Praag en Leipzig. Met de nodige engeltjes op onze schouders hebben we het overleefd. Er waren knettergekke avonden, veel te weinig slaap, en verhalen die we hier niet allemaal gaan delen. Maar ook: uren in de auto met mooie gesprekken.

Jouw nieuwsgierigheid, jouw kennis van geschiedenis, jouw interesse in mensen — dat maakte indruk. Die week was het echte begin van onze vriendschap. Daarna volgden er naast de vele avonden in Utrecht zóveel trips: Berlijn, Antwerpen, Hamburg, Krakau, Nijmegen, Maastricht, Loosdrecht, steevast riep jij bij aankomst : “Ik ga even boodschappen doen.”

En dan kwam je terug met zestien tassen vol eten en drinken, alsof we een week bleven. — we kwamen nooit iets tekort.
Lekker eten, goed gezelschap, een beetje cultuur, en clubs en festivals waar jouw T Shirt het meestal niet lang volhield.
Je nam zelfs die Carbage-auto nog mee op gezinsvakantie naar Italië. Je had geen idee hoe je het oliepeil moest checken, de auto stopte er om de haverklap mee, maar dat kon je geen bal schelen. Jij ging gewoon. En Wouter — die vond dat prachtig.

Wat we allemaal zagen: je was een fantastische vent. Altijd geïnteresseerd, zorgzaam, loyaal. Een vader voor de kinderen, een maat voor ons en velen, en een voorbeeld als man, vader en vriend. Je passie voor koken, je inzet in het Badhuis, dat klopte allemaal bij wie jij was: iemand die mensen samenbracht.

En nu staan we hier. In plaats van na te praten over een weekend Groningen, geen nieuwe verhalen, geen nieuwe plannen. Wat een ongelooflijke leegte, maatje

Maar we willen je vooral bedanken. Voor alles wat je was — en bent — voor ons. Voor de vriendschap, de avonturen, de onzin, de gesprekken, de liefde voor het leven.

We beloven dat we goed voor Kim en de kinderen zullen zorgen.

Laten we eindigen met een complimenten ronde, iets wat je maar al te graag deed.

Dus deze is voor jou lieve vriend:

Compliment Matthijs:
Mijn compliment aan jou lieve sander, je hebt me als geen ander laten zien wat je met aandacht en liefde kan bereiken, je hebt me uitgedaagd, je hebt me unieke ervaringen gegeven. En op het scherp van de snede ben je bij me gebleven. Je bent voor altijd bij me, ik hou van je maatje

Compliment Pieter:
Lieve Sander, Ik wil jou een groot compliment geven.
Jij had de kracht om mij met beide benen op de grond te houden — in moeilijke, maar ook in goede tijden. Je was eerlijk, warm en echt. Je hebt me een beter mens gemaakt. Dank je wel, lieve vriend.

Compliment Maarten:
Sander Maatje/amice,
Een man met groot en warm hart,
begaafd met brede kennis en talent.
In het gesprek vonden wij richting,
in het debat de oplossing —
jij hebt het inzicht, de humor en een hart dat wist.
Een ware vriend is als een zeldzame vogel.
Jij bent er zo één.
Een groot gemis,
maar een nog groter voorbeeld.
Rust zacht SP

Compliment Chris:
Lieve Sander,

Mijn compliment voor jou is de afgelopen dagen nog zichtbaarder geworden. “Show me who your friends are, and I tell you who you are”. Jouw verbindende kracht heeft zoveel mensen geraakt! Je geweldige gezin, de lieve mensen hier nu om je heen, de mensen die morgen komen, de reacties die je hebt losgemaakt… Wat een impact heb jij gemaakt, op mij en op velen, daar mag je echt trots op zijn.

Ik ga je enorm missen lieve vriend!
Levensenergie

Door: Mirjam Bijman

Je komt maar zelden iemand in je leven tegen die in staat is zijn positieve levensenergie mee te geven aan de omgeving.
Wat een leegte zal hij achterlaten in zijn directe omgeving.
Vol ideeën en vol gas

Door: Sandra Huigen

Sander en ik volgden ooit samen een werkcollege cultuureducatie aan de universiteit. Later kwamen we elkaar weer tegen bij Beeld en Geluid. Zonder Sander was mijn loopbaan waarschijnlijk heel anders gelopen. Hij introduceerde me bij Tumult, waar we samenwerkten aan vele projecten, ook voor Edutrainers en Spons.

Zijn creatieve energie was aanstekelijk: een muur vol post-its, plannen die groter werden terwijl hij erover sprak, het lef om zijn start-up te presenteren alsof het al een gevestigd bedrijf was. Hij dacht scherp en eigenzinnig. Ik heb veel van hem geleerd en denk met een dankbaar gevoel terug aan de tijd dat we samenwerkten. Sander bracht licht en vaart in alles wat hij deed.

Lieve Kim, kinderen en familie, ik wens jullie ontzettend veel sterkte en hoop dat jullie troost vinden in alle mooie herinneringen aan Sander.
Buurman

Door: Jan Jaap Zwitser

Sander was de Boomstraat en de Boomstraat is leeg zonder Sander. Ik weet nog dat Kim en Sander al vrij snel langskwamen om hun nieuwe overburen te begroeten. Het werd meteen een vrolijke avond die ook de toon zette voor hoe we met elkaar als buren omgingen. Vrolijk, met veel lol, fantastische verhalen, een coronaborrel op het kerkpleintje hier vlakbij, heerlijk eten en drinken tijdens walking dinners, weergaloze straatfeesten met Utrechtse quizzen en met de beste snackbar van de Boomstraat maar ook gewoon even zwaaien als we elkaar tegenkwamen (buurman!) of vanaf onze werkkamers die precies tegenover elkaar liggen. Het is zo raar dat je niet meer je deur uitkomt, op je fiets springt en met volle tassen weer terugkeert om in die fantastische keuken van je te duiken. Of een gedenkwaardige verjaardag te vieren waar Thijmen dagenlang niet over uitgepraat raakte. Of gewoon even een geestig appje over sokken.

Dank je wel Sander dat je de Boomstraat zoveel kleur gaf. We zullen je allemaal ontzettend missen.
Een warm nest

Door: Fanny en Jeroen

Lieve Kim, Kas, Inne en Thijn, lieve Sander,

Ik leerde je ongeveer 20 jaar geleden kennen op het verjaardagsfeestje van Kim in jullie appartement aan de Oudegracht. Kim en ik werkten toen nog niet heel lang samen, maar ik vond het leuk dat ze mij en Jeroen uitnodigde. Er volgende vele jaren met meer verjaardagen, verhuizingen, verbouwingen, geboortes van onze kids en hun verjaardagsfeestjes.

Na ongeveer 9 a 10 jaar bij Sluijmer en van Leeuwen te hebben gewerkt, zijn Kim, Denise en ik ons eigen bureau gestart. Jij vond dat ook een goed plan en bedacht de naam voor ons bedrijf. Tevens was je af en toe een helpdesk voor computertechnische dingen. “Kim, bel jij Sander even?”. Ik weet zeker dat ik ook voor Denise spreek als ik zeg dat we een warm nest voor Kim en de jongens zullen zijn. Door wie jij was hebben Kim en de jongens gelukkig veel warme nestjes om zich heen.

Veel liefs,

Fanny en Jeroen

PS En bedankt voor het wachtwoord 🙂
Iedere keer als ik het typ, zal ik even aan je denken.
Levenslust

Door: Eric van de Giessen

Jarenlang speelden Sander en ik samen in het hart van de verdediging in ons Kampong-voetbalteam. Het begon al goed, twintig jaar geleden, met een kampioenschap! Keihard werken, altijd bereid tot dat extra stapje (of duwtje), nooit opgeven, grote vreugde bij winst en diepe teleurstelling bij verlies; dat karakteriseerde Sander. Ik herinner me ook onze politieke discussies na afloop goed; geanimeerd, bevlogen maar respectvol en met humor. Met het team maakten we mooie uitjes, vaak georganiseerd door Sander. Van Dalfsen tot Zandvoort, van Keulen tot Parijs. Dat was memorabel en mega-gezellig, mede dankzij Sanders tomeloze energie.

Ik was blij dat ik Sander in de begindagen van Spons eens kon introduceren op mijn werk, en met succes; ook m’n collega’s overtuigde hij met zijn aanstekelijke verhaal. Met enige regelmaat kwamen we elkaar daarna nog tegen in Utrecht; op straat, op het station, langs het sportveld. Sander was dan betrokken en geinteresseerd, en verraste me vaak met zijn nieuwste werk-initiatieven, hobby’s, een (kook)boek dat hij gelezen had, etc. Kortom, door zijn enorme culturele, professionele en sociale actieradius – net als zijn actieradius op het voetbalveld enkele jaren eerder.

Het zal begin 2016 geweest zijn, dat ik met Marloes en onze zoon in de Veldkeuken zat, in Amelisweerd, toen Sander naast ons aanschoof met twee zoons, volgens mij Kas en Inne. Ik vermoed dat ze hooguit 5 en 7 waren. Zij waren even ‘een rondje gaan wandelen’, vanuit huis. Toen hun eten op was, stapten ze direct weer op, en wandelden weer naar huis, Marloes en mij verbaasd achterlatend door zoveel energie – van Sander en de (jonge) jongens.

Ik herinner me Sander met veel warmte; altijd een stapje extra, actief, enthousiast en levenslustig. Wat een schok dat hij er nu niet meer is. Heel veel sterkte gewenst voor Kim, Kas, Inne, Thijn en al die andere vrienden en familie die zo van Sander hebben gehouden.
Liefde voor het leven, jouw gezin en avontuur

Door: Marijn en Jara

Lieve vriend,

Pas een kleine 4 jaar geleden ging de vriendschap met jou en Kim van start en al die tijd hebben we mogen genieten van jouw ongekende liefde voor het leven, voor jouw prachtige gezin en voor avontuur.

Naast alle waardevolle momenten samen op de Boomstraat of bij ons thuis zijn ons zeer dierbaar de herinneringen aan de vakanties met onze gezinnen en de trips naar Londen, Gent en Antwerpen. We hebben ons verwonderd, van je geleerd, met je gelachen en gesprekken gehad over alles wat jullie en wij belangrijk vinden in het leven.

Er zijn zoveel dierbare herinneringen. Voor nu die van onze laatste vakantie samen: elke ochtend bij het wakker worden zagen wij jou met een grote grijns in jouw ultieme habitat: de jacuzzi. Al naar gelang van het tijdstip troffen wij jou daar gedurende dag met een kopje koffie, de kinderen, een Duits biertje of een glaasje bubbels.

Met jouw liefde voor het leven heb je ons diep geraakt en beïnvloed, dat zullen wij nooit vergeten. Wij zullen er altijd zijn voor Kim, Kas, Inne en Thijn.

We missen je.

Marijn en Jara
Speech afscheid Sander 15 oktober (Den en Rust)

Door: Matthijs Driedonks

Lieve allemaal,

Dat was Amor van Monteverdi (Link naar de Muziek). Sander deelde deze prachtige muziek onlangs met mij, zoals hij wel vaker deed. Het stuk is intens en ontroerend. Amor, liefde.

Sander sprak de liefde uit. En hoe! Naar het leven. Naar Kim. Naar Kas, Inne en Thijn. Naar zijn familie. Naar zijn vrienden. Naar ons allemaal.

Sander sprak liefde uit in alles wat hij deed. Alles vol vuur. Vol passie. Vol leven. Of het nu ging om zijn gezin, koken, muziek, kunst, vriendschap, of om een goed feestje. Bij Sander was niets half. Alles was veel. Alles was écht. Vol overgave. Alles vol liefde.

En die grote liefde is zo plots uit ons leven weggerukt. Veel te jong. 48 jaar. Dan hoor je midden in het leven te staan. Niet aan het einde. En toch zijn we hier. Met ongeloof, boosheid, verdriet, verslagenheid en leegte.

Ik ken Sander sinds mijn 7de. Veertig jaar vriendschap met verhalen, reizen, dinertjes, discussies en inspiratie. Sander was grenzeloos, energiek en nieuwsgierig. Altijd op weg naar iets nieuws. En altijd met iedereen erbij. Het werkte enorm aanstekelijk. Hij nam je mee. Of je wilde of niet.

Blijven eten bij Sander en Kim, dat hoorde erbij. Hij was heel gastvrij en een geweldige chef. We zien hem allemaal voor ons in zijn keuken. Achter zijn aanrecht. Met al zijn kookgereedschap. Koken was niet zomaar een hobby, maar een avontuur. In de keuken was hij zoals in het leven. Geen recepten. Geen grenzen. Wat heeft hij ons verwend! Amor

Sander probeerde ons ook mee te nemen in die culinaire avonturen. Zo is Wouter de trotse bezitter van een professionele frikandellensnijder. Wij hebben thuis een sous-videapparaat en een “moleculaire opvanglepel”. En dan nog die bakjes met allerhande poeders: Agar Agar? Calcium Lactate? Geen idee wat we er allemaal mee moeten. Maar dat wist Sander wel.

Toen we studeerden, hadden we grootse plannen. We zouden samen een boek gaan schrijven, besloten we in een kroeg laat op de avond. We vonden ons omringd door mensen met weinig algemene kennis, dachten we. In dat boek zou alles komen te staan wat een beschaafd en ontwikkeld mens moet weten om niet voor schut te staan. Dat boek kwam er natuurlijk nooit. De encyclopedie bestond tenslotte al. Maar het idee bleef hangen. Het werd de kiem van iets veel mooiers: de boekenclub.

Sander en ik begonnen die club in 2001. Samen met Joep, Marc en Casper. Het werd een hechte vriendengroep. Boeken werden besproken, maar ook het leven: zorgen, successen, hoop, twijfels en liefde. De boekenclub is vastgelegd op een schilderij door Kik Zeiler. Een foto komt zo voorbij. Het is een groot levendig doek dat bij Daphne en mij thuis hangt. Sander is erop afgebeeld zoals we hem kennen: alert, aanwezig, en ogen vol nieuwsgierigheid en energie.

Nog maar 6 maanden geleden namen we afscheid van Joep. Lieve Joep. 45 jaar oud. En nu nemen we afscheid van Sander. Het is gewoonweg niet te bevatten. Onvoorstelbaar.

Even een paar korte anekdotes.

Ik denk vaak terug aan de zomer van 1998. Vijf weken interrailen. Met de trein door Europa. Samen met Sander. Via Duitsland en Italië naar Griekenland. Elke dag een avontuur. Treinen missen. Verkeerde treinen nemen. Verdwalen. Mensen ontmoeten. Nieuwe en bekende. Zo ook Kim. Op het eiland Corfu. Zij was toen zijn grote liefde in wording. En zie: dat werd ze. Voor het leven. Letterlijk. Amor.

Ook onze gezinnen zijn hecht. Samen kerst vieren en oud & nieuw. En zomervakantie. Ik zie Sander ook nog voor me tijdens onze vakantie in Frankrijk. Huisjes naast elkaar. Professionele hut bouwen met de kinderen en bramen plukken voor jam. Sander bij het zwembad iedereen een glas rosé inschenken. En nog een glas. Als het te rustig werd, dan duurde het niet lang voordat hij de boel op stelten zette. Binnen no time duwde hij iedereen in het zwembad – kinderen en ouders. Met glas rosé en al.

En ik denk ook aan vorig jaar. Toen Sander en Wouter mij meenamen zeilen voor mijn verjaardag. Op een platbodem in Friesland. Natuurlijk verliep dat niet rustig. Met Sander aan boord kan dat ook niet. Hij hing vanzelfsprekend aan een touw. Sorry Wouter: aan een lijn. Geen lijn van het zeil of de fok. Maar een touw achter de boot in het water. Zijn eigen koers! Precies zoals hij het leven tegemoet trad.

En dan. Slechts drie maanden geleden stonden we op een heel ander toneel. Sander en Kim vierden hun 25 jarig samenzijn. Het was fantastisch en uitbundig. Samen met alle gasten kaapten we hun feest voor een spontane huwelijksceremonie. Compleet met trouwjurk, geloften en ringen. Net echt! Ik had de eer om hen te verbinden als Buitengewoon Ambtenaar van de Burgerlijke Stand. Als BABS vroeg ik Sander: “Verklaart u, Sander van Acht, aan te nemen tot uw echtgenote Kim Winkel en belooft u alle plichten te vervullen?” Sander zei volmondig: “Ja.” Ja, tegen de liefde van zijn leven. Amor. Dat was drie maanden geleden.

Afgelopen donderdagavond 9 oktober reed ik samen met Thijn van het ziekenhuis naar huis. Naar een stil en verlaten Boomstraat nummer 7. In de auto zei Thijn: “Ik ken mijn vader pas 12 jaar.” Die woorden raakten me diep.

Ik ken Sander 40 jaar. Zijn ouders (Jos en Lia) kennen hem 48 jaar. Ik heb een beetje zitten rekenen. Samen met iedereen hier kennen we Sander bij elkaar ongeveer 700 jaar. 700 jaar aan herinneringen. Aan verhalen. Aan beelden. Aan liefde.

Door die liefde met elkaar te delen, proberen we het gemis – hoe groot ook – een beetje te vullen. En zo houden we Sander bij ons. Voor Kim, voor Kas, voor Inne en voor Thijn. Laten we dat doen in woorden en verhalen, in stilte, in vreugde en in liefde. Laat de liefde voor Sander spreken. Amor.

Lieve Sander, je bent voor mij niet weg. Jij hebt me gevormd en verrijkt. Je droeg bij aan wie ik ben. Je bent mijn beste vriend. En dat zal altijd zo blijven.

Lieve Sander, in jouw leven heb je de liefde voor het leven luid uitgesproken.

En wij?
Wij hebben geluisterd
En genoten.

Amor.
Cursusdag 6 oktober

Door: Klaas-Henk de Jager

Inspirerende scholing/cursus van Sander genoten.
Sander, vader en inspirator van de Kohnstammschool

Door: Marjolein Titshof

Lieve Kim, Kas, Inne en Thijn,

Jullie enorme verlies is ook voelbaar in de school, we zijn allemaal zo geschrokken van het bericht.

De herinneringen die we hebben aan Sander zijn fijn. Allereerst was hij een betrokken vader die (positief!) het beste wilde voor zijn jongens. Als hij ze kwam brengen was er eigenlijk altijd wel even tijd voor contact. Even uitwisselen waar we mee bezig waren, welke ideeën hij allemaal weer aan het uitwerken was voor het onderwijs. Gezellig, makkelijk en betrokken.

Sander zat lang in de Medezeggenschapsraad, samen met Maarten en Wytze waren zij de vaders die meedachten over het beleid en belangrijke zaken waar we mee bezig waren op school. Kritisch opbouwend was dat, vaak dus ook met een ‘blik van buiten’ op de schoolontwikkeling. Dat heeft ons zeker verder gebracht. Het was Sander die mij, Marjolein, in aanraking bracht met ‘Leren Zichtbaar Maken’ van John Hattie. Hij tipte mij een congres dat aanstaande was. Daar ben ik hem altijd dankbaar voor gebleven. Dit heeft de school een koers gegeven om de ontwikkeling van de kinderen nog meer inzichtelijk te maken. Voor de ouders, maar zeker ook voor de kinderen zelf. Tot op de dag van vandaag zie je dat in de school. Een prachtige herinnering aan Sander dus.

Sander, je was een warme en bevlogen man en vader.

Knettergoed in je vak ook!

Hij heeft in maart nog een workshop gegeven aan het hele team van de Kohnstamm. Geestig, enthousiast als altijd, nam hij ons mee binnen alle ontwikkelingen van AI in het onderwijs. We hingen aan zijn lippen: hij liet de leerkracht van groep 8 in een filmpje moeiteloos vloeiend Italiaans spreken, hij liet zien hoe je met groot gemak een lied maakt voor het 75-jarig jubileum van de school en hij vertelde hoe je met AI in no time een quiz in elkaar draait voor kinderen die iets moet leren en dat graag op een creatieve manier doen. Hij inspireerde ons, zoals hij dat kan, met toepasbare mogelijkheden van AI.

Dit bracht hem ook naar Tivoli. Deze workshop heeft hij namelijk ook gegeven op onze bestuursbrede SPO dag. Twee keer gaf hij de workshop aan een zaal vol leerkrachten (van 37 basisscholen) die ook geïnspireerd raakten. Sander kon dit goed, hij deelde zijn kennis graag. En deed dat op zijn geheel eigen boeiende wijze. Lieve Sander, dank voor wie je was. Voor ons een vader van school, warm, betrokken en charmant. En lieve Kim, Kas, Inne en Thijn…we wensen jullie alle kracht.

Namens het hele Kohnstammteam, Marjolein
Vrolijk en oprecht

Door: Marleen Flink

Eigenlijk heb ik Sander vooral op festivals gezien waar ik samen met Chris ben geweest. Afgelopen zomer zaten we nog met elkaar in de partybus naar Komm Schon Alter. Tijdens dat soort gelegenheden is iedereen natuurlijk gezellig en in de partystemming, maar ik zag aan hem wel meteen dat hij een mooi, oprecht en open persoon was.

Lieve Kim, kinderen, familie en vrienden van Sander, via deze weg wil ik jullie heel erg veel sterkte wensen bij dit veel te vroege en grote verlies van Sander.

Liefs, Marleen
Vol Liefde

Door: Lissy Hellemons

Graag deel ik een mooie herinnering aan Sander, een moment waarop hij liet zien hoeveel liefde hij te geven heeft. Het is 28 maart 2025, ergens rond één uur ’s nachts. Sander hangt naast mij tegen het aanrecht in de keuken van Matthijs en Daphne. We staan met onze rug naar de achterste muur en we kijken naar het tafereel wat zich afspeelt. Het keukenblad ligt bezaaid met glazen en lege wijnflessen en de ruimte staat blauw van de rook, want Sander had zojuist vakkundig alle rookmelders onschadelijk gemaakt om met zijn rookmachine het huis weer in een club te veranderen. Hij had zelfs Kai, die lenig is, zover gekregen om als een soort spin tegen de muur op te klimmen en zo bij de rookmelder boven het bovenste trappengat te komen. Zijn missie was weer geslaagd.

Kim, jij stond aan de andere kant van het keukenblad, je gezicht naar ons gericht, pratend met Wouter, die met zijn rug naar ons toe stond. Je had niet door dat we naar je keken. Je prachtige wilde krullen, je hoofd schuin gedraaid en voluit lachend met Wouter.

“Kijk nou toch,” zei Sander tegen mij. “Dit is toch fantastisch? Echt zo mooi!”
Ik keek hem aan om te zien waar hij precies naar keek, en zijn ogen waren strak op Kim gericht. “Kijk nou hoe ze daar staat… hier kan ik echt uren naar kijken. Dit is toch geweldig? Hoe ze daar staat te genieten.”

Hoe hij naar je keek, de glimlach op zijn gezicht, zijn sprekende ogen vol liefde. Daar stond een man die, na zo’n lange tijd samen en drie prachtige zoons, nog steeds smoorverliefd was op de vrouw van zijn dromen en dat hardrop uitsprak. Hij overstroomde van liefde. En ik smolt van binnen, wat een prachtige liefde.

En sorry Sander, ik heb je de afgelopen jaar wel echt enkele keren vervloekt, omdat je Maarten op het idee bracht om een piano aan te schaffen om met “simply piano” muziek te leren spelen. Dat begon met heel veel gepingel, maar nu ben ik je dankbaar, want je brengt op die manier nieuwe muziek in ons leven. Maar wat leg je de lat weer ongekend hoog met “wakker worden met Bach”.

Sander, het was veel te kort, maar zeer waardevol dat we jou beter heb mogen leren kennen. En dat je bij ons thuis bent geweest afgelopen zomer zodat Maarten jou hier ook wat kon leren koken. Had graag nog veel potjes Hitster met Kim en Daph tegen jou, Matthijs en Muis (vals)gespeeld. Waar je ook bent, je zult er vast voor zorgen dat het daar niet saai word.

Lieve Kim, Kas, Inne en Thijn, familie, vrienden en alle andere die Sander lief hebben, Ik wens jullie veel sterkte en ontzettend veel liefde toe.
Altijd aanspreekbaar

Door: Erik ‘t Hart

Ik heb Sander meegemaakt als medewerker vanuit het CANVAS Ontwikkel Team Sander was altijd aanspreekbaar en bereid om samen vraagstukken op te lossen. Dit kenmerkende zich altijd als coöperatief met begrip, intellect en de nodige humor En net zo belangrijk op de juiste momenten de nodige daadkracht Sander had met zijn persoonlijkheid een hoge gunfactor.

Sander je laat een leegte achter – Persoonlijk heb ik helaas geen foto
Levenslust!

Door: Merijn de Beer

Soms kom je iemand tegen met zoveel levenslust. In mijn geval had je gehoord over onze kookclub en wilde je graag eens deelnemen. Het werd een prachtige avond. Maar later bleek dat jij een ervaren feestvierder en hobbykok bleek en verder wilde met een aantal gasten van de Librije waarmee je eerder had gekookt. Zonde. Want ik had je er graag structureel bij gehad met jouw verhalen, energie en bevlogenheid. Hier een foto van die avond (samen met een van onze leden), 10 jaar geleden. Ik wens alle nabestaanden heel veel sterkte toe.

Hartelijke groet, Merijn.
Gezellig met een grote glimlach

Door: Jacobien Wegink

Voor ons was Sander , toen de kinderen klein waren, er altijd bij. Zijn liefde voor kinderen, hij wilde we wel 7, kan ik me herinneren, was groot. Al die leuke dingen die hij met Kas, Inne en Thijn deed.vooral het op muziek uit laten razen voor ze naar bed gingen en de vrijheid die hij ze gaf. Het samen, een lekker biertje drinken, zeker geen gewoontje. De straatfeesten, die al beschreven zijn. We zullen je missen en het zal zo raar zijn om je niet meer op je fiets te zien springen en dat je er niet meer bent. Gelukkig zit er heel veel van jou in je jongens en in Kim. Voor altijd in ons hart.

Evert Jan en Jacobien
Simulatieonderwijs met Heygen

Door: Mieke snoek

Het afstuderen van mijn master ging over simulatieonderwijs. Hierdoor kwam ik in contact met Sander en hebben we samen Heygen geïntroduceerd bij de opleiding verpleegkunde. Op 27 augustus 2025 hebben we een scholing voor wat docenten georganiseerd. Voor mijn afstuderen heeft Sander een filmpje van deze scholing gemaakt. Het lukt niet om het filmpje te uploaden, vandaar een schermafbeelding.
Koken met chef-Sander

Door: Olaf De agroot

Ik ken je van de wereld van de ICT. Bij kennisnet heb ik je leren kennen. We hebben toffe projecten samen gedaan. Mijn meest dierbare herinnering is echter dien van een zonnige zondagmiddag waarop jij kwam koken in de keuken van mij vader om een kookworkshop verzorgen. Jij was net begonnen met de website sjef koken. In ruil voor een kleine vergoeding en de belofte dat ik via de site potjes met poedertjes zou kopen kwam je met liefde koken.in alle rust (Sander bleef altijd rustig!) nam je de tijd om met een breed publiek van 5 jarigen tot 65 jarigen te laten slow-cooken. We hebben heerlijk gegeten en geleerd hoe je die poedertjes zou moeten gebruiken. Echter die potjes staan nog steeds, naast het weegschaaltje voor milligrammen, in de kast. Ver voorbij de houdbaarheid. Mijn ouders hebben er nog steeds herinneringen aan. Mijn dochter kan zich het ‘deconstructief eitje’ nog goed herinneren! Sjesuz Sander, ik zal de ict momenten missen.
Biltsche Hoek

Door: Ruud en Madeleine Venderbosch

Ruud en ik hebben jaren geleden in de studententijd van Sander samengewerkt in de Biltsche Hoek. Hij maakte deel uit van een hechte groep waarin iedereen de schouders eronder zette. Later hebben we nog genoten van zijn website Sjef en zijn sous-vide recepten gebruikt. We koesteren de herinneringen aan die tijd en Sander.
Sodium Alginate

Door: Sanne Burggraaff

We maakten kennis in Corona tijd toen we bij MBO college Hilversum druk waren met blended learning en de implementatie van Canvas. We konden wel wat extra hulp gebruiken en jij zag dit als een mooie uitdaging. Toen je hoorde dat ik van koken hield nam je als ‘kerstkaart’ een potje poeder mee. Het bleek Sodium Alginate te zijn en ik had werkelijk geen idee wat ik er mee kon doen. Enthousiast vertelde je over de zee aan mogelijkheden. En je enthousiasme werkte aanstekelijk.

Oneindig veel gesprekken voerden we via Teams om te kijken op welke wijze we de opleidingsteams zo goed mogelijk konden helpen bij het aanpassen van het onderwijs. Je was een meester in het meenemen van collega’s in deze ontwikkelingen. Iets moeilijks, simpel maken of opknippen in kleine stappen. Je snapte de struggles van collega’s en sloot aan. Je won vertrouwen door goed te luisteren, je vriendelijkheid en ook hier, je enthousiasme.

Tot vorige week ben je steeds bij het college betrokken gebleven. Wat een schok was het toen ik hoorde dat je plotseling was overleden. Ik wens je gezin, familie en vrienden veel sterkte de komende periode. En daarna.

Liefs Sanne
Beroepshavo – mbo Hilversum

Door: Ferdy van Straalen

Bij het team van de Beroepshavo Hilversum sloeg het bericht in als een bom. Het werd muisstil in onze stand-up… Verbijstering, onbegrip, verdriet, vragen als hoe kan dit? popten op… Voor de collega’s die met Sander gewerkt hebben is het heel onwerkelijk.

We kennen Sander als een energieke, zeer doelgerichte collega, die heel positief zijn kennis en kunde heeft ingezet om ons onderwijs naar een hoger plan te tillen.

Sander heeft er mede voor gezorgd dat de leerervaring van onze studenten (en collega’s) werd verrijkt met een pratende avatar om (boze) klantgesprekken te kunnen oefenen. Iets waar toekomstige studenten ook nog van zullen profiteren. Bewonderenswaardig wat er in een relatief korte tijd gerealiseerd is, met veel dank aan Sander. Hij zou afgelopen week nog zijn kennis en kunde delen op een studiemiddag, om docenten te trainen in het gebruik van AI. Het gemis is dan ook groot evenals onze dankbaarheid voor de fijne samenwerking.

Onze gedachten gaan uit naar zijn dierbaren. Heel veel sterkte en kracht gewenst in deze moeilijke tijd.
De Plus

Door: Roos Kurvers

Vaak zag ik Sander bij de Plus om de hoek snel nog wat boodschappen doen voor het avondeten. Als onze kinderen samen hadden afgesproken stond Sander met zijn oude herenfiets met alle hockeyspullen en met Kas, Inne of Thijn achterop of voorop voor de deur. Toen de kinderen groot genoeg waren en zelfstandig naar huis en de hockey gingen zagen we elkaar minder vaak. Wel even appen over hoe laat thuis zijn en dat ze richting huis waren. Sophie kwam een keer thuis met hazelnoot pasta die jullie samen hadden gemaakt. Sander zorgde voor eten, drinken en gezelligheid als de kinderen de avondvierdaagse hadden gelopen en sprong met ze het water in vanaf de brug bij school. Ook stond je, als een van de eersten, met onze kinderen in het Wilhelminapark te oefenen met een drone.

Sander bedankt voor je goede zorgen voor onze kinderen, de leuke dingen die je met ze hebt ondernomen, de nieuwsgierigheid die je hebt aangewakkerd en het vertrouwen dat je ze hebt gegeven.

Liefs en sterkte voor Kim, Kas, Inne en Thijn voor jullie staat de deur altijd open ♥️.
Roos, Marcel, Maurits en Sophie
VR-bril

Door: Henrike Toren

In maart van dit jaar heb ik met Sander samengewerkt toen ik een les ging geven met een VR-bril. Ik ben niet zo handig met techniek en had nog nooit zo’n bril op m’n hoofd gehad. Maar ik moest het wel aan mijn studenten overbrengen. Sander stelde me gerust en door deze rust en het vertrouwen wat hij uitstraalde werd de les een succes. Met enthousiasme en deskundigheid leerde hij ons wat de mogelijkheden van dit apparaat zijn. Ook na afloop van de les toonde hij zich betrokken bij de follow-up. Ik heb dit erg gewaardeerd. Ik wens de familie en naasten veel sterkte toe met dit enorme verlies.
Tussen de trainingen door

Door: Ilse Gmelih

Beste Sander, We kwamen elkaar zo nu en dan tegen, op een studiedag, een bijeenkomst van vo-content of bij E-coaches trainingen van mbo-digitaal. We hadden veel raakvlakken, De klik was er altijd direct. Maar verder dan even een praatje en snel weer door naar onze deelnemers bleef het bij. Maar ook zonder echte samenwerking, heb je wel gezorgd voor inspiratie.door je heerlijke en aanstekelijke energie. Ik wens iedereen in je nabije omgeving, veel sterkte. Het nieuws kwam hard aan en ik weet zeker dat je enorm wordt gemist bij velen. .
Waanzinnig, dat was jij!

Door: Truke van Hoof

Lieve Sander,

Het was een feestje om de afgelopen 3,5 jaar met jou en je sprankelende persoonlijkheid bijna dagelijks samen te werken! Uitspraken als “Bakkie?”, “Jezus Truuk, hoe vroeg ben jij begonnen?”, “Die gasten thuis…” en “Veel dank” passeerden dagelijks de revue. Je gaf mij als broekie in de onderwijswereld niet alleen heel veel vertrouwen om te groeien in luister- en advies-skills, maar liet me zien hoe je docenten met humor en een to-the-point aanpak kan helpen.

In ons team was jij de man van …
-… het eeuwige optimisme. “Even een belletje plegen, en dan is het geregeld. Twee puntjes in de sprint?”
-… het versimpelen om tot de kern te kunnen komen. “En wat nou als we het eens zo bekijken?”
-… de continue inspiratie. “Kennen jullie deze tool al? Moet je zien. Ik heb het gisteren even getest. Waanzinnig.”

Jouw talenten, humor en warmte zijn voor mij een bron van inspiratie: jij kon écht ongelofelijk veel. Jij straalde altijd positiviteit uit, en wist me vaak (ja haha, het is écht mogelijk) nóg enthousiaster te krijgen om (samen) iets op te pakken. Toen ik een tijdje stopte bij het ontwikkelteam, schreef jij: “Echt, wat is het stil hier zonder jou… snik”. Ik wilde dat ik hetzelfde niet over Sander zou hoeven schrijven…

Lieve Sander, dankjewel dat ik van je mocht genieten en leren! Ik ga je verschrikkelijk missen, als super-top collega maar vooral als dierbaar mens.

Liefs,

Truke van Hoof
Wintersport, Watersport, Pino, Stuiteren.

Door: Remko Reekers

Lieve Kim en kids,

Ik heb Sander leren kennen via Wouter. Dat was ergens in 1997.
Sander was altijd goed lachs en niets was te gek.

Ik herinner mij een zeil weekend met 2 hele grote zeiljachten in Friesland en hoe dat allemaal maar net goed ging. Geweldig vond je dat.

En een avond bij je viend Matthijs in Maastricht, dat je daar door het dak van het fietsenhok naar beneden stortte.
En ja, die pre-stap avonden, op de Schimmel, dan werd er gestuiterd, als je erbij was weet je wat t is. En vaak ging het na 2 of 3 rondjes stuiteren tussen Sander en een niet nader te noemen persoon. Iedere keer weer.

En de watersport hobby die je met de Pino in Utrecht beleefde. Bij de tewaterlating was je even het overzicht kwijt,ik heb je nog nooit zo geschokt zien kijken toen dat bootje vanaf de trailer via de waterkant achterstevoren zo de gracht in stortte. Daana werd er op de eerste vaart weer hard gelachen en geproost.

En de wintersport op bijgaande foto, Iedere avond werd heerlijk er gekookt, wat gedronken en gelachen. De schnitzels waren super lekker. En iedere dag gezellig.

Je was een prachtige vent. Rust zacht lieve San.

Remko (Reekie)
Dag lieve San

Door: Daphne Niessink

Lieve San,

Wat ga ik je ongelooflijk missen. En niet alleen ik, ook onze meiden. Jij hoorde er bij. Je was niet alleen een lieve vriend, maar ook een stukje van ons gezin. Altijd in voor gezelligheid, grapjes en gekkigheid.

Ik kon ook wel eens op je mopperen, zoals die keer dat je alle batterijen uit het brandalarm had gehaald omdat je per se de rookmachine aan wilde zetten op een feestje. Een paar weken geleden zei ik nog tegen je dat ik soms een beetje streng voor je ben, maar ook dat ik enorm gek op je ben. Je moest lachen, en we gaven elkaar een dikke knuffel. Ik had nooit gedacht dat dat de laatste zou zijn.

Dag lieve San, dank je voor alles wat je was. ❤️
Plezier langs de lijn bij Kampong

Door: Roland van den Berg

Beste Sander,

De afgelopen jaren, sinds het begin van het seizoen 2016-2017, hebben onze jongens in verschillende teams samen gehockeyd op Kampong. Dit seizoen nog Friso en Kas in de A2 en Wisse en Thijn in de C1. We hebben elkaar dus veel gezien langs de lijn of op ouderborrels rondom deze teams. Zo hebben we samen recent nog lekkere biertjes gedronken in het Wilhelminapark bij de ouderborrel van de C1. Het ging altijd gepaard met goede energie en veel gezelligheid. En soms ook goede en serieuze gesprekken. Zo spraken we twee weken terug op het terras bij de Klapperboom nog uitgebreid over leiderschap en het opvoeden van onze pubers Friso en Kas. Over de uitdagingen die we soms daarin hebben, maar zeker ook over het plezier wat we ervaren in het op zien groeien van deze mannen!

Je plotselinge heengaan maakt hele diepe indruk op me. Zelf heb ik in 2019 ervaren dat gezondheid geen vanzelfsprekendheid is. Helaas heb jij dat nu zelf ook ervaren, alleen is de kans op herstel je niet meer gegeven.

Ik wens je prachtige gezin Kim, Kas, Inne en Thijn heel veel sterkte en kracht toe met het verwerken van dit hele grote verlies – take care!
Het verlies van een Kohnstammvader

Door: Cecile Suurmeijer

Het plotselinge verlies van Kohnstammvader Sander heeft ons diep geraakt.

We wensen Kim en de kinderen alle kracht om de leegte die Sander achterlaat te dragen.

Cecile, Kilian, Carmen, Samuel
Alles uit de kast

Door: Casper van Tartwijk

Herinneringen aan mijn vriend Sander. Waar te beginnen? Ik leerde je kennen eind 1997, ik was eerstejaars student in Maastricht en huisgenoot van jouw vriend Matthijs. Jij kwam met regelmaat langs, met een groepje uit Utrecht. En wat sloot ik graag aan. Ook ben ik meermaals met Matthijs ‘jullie’ kant opgegaan, na 4 jaar kwam ik zelf in Utrecht te wonen, waar ik onder anderen in jou, meteen een vriend vond. Samen met Matthijs, Marc en Joep (waarover straks meer) vormden we een boekenclub. Met veel pretenties, een hoop drank, discussies en humor. En weekendjes weg. In Utrecht nam ik jouw huisje aan de HJ Schimmelstraat over. ‘De Schimmel’ bleef dus één van de vaste locaties voor onze bijeenkomsten.

Lieve Sander, de afgelopen dagen ben je de hele tijd in mijn gedachten geweest. Je humor, hartelijkheid, intelligentie, eigenwijsheid en energie waren niet te evenaren. Zijn niet te evenaren. Dat je in de afgelopen 10 jaar steeds verder een (voor mij) andere kant van het politieke spectrum op bewoog, werd door mij niet zo goed begrepen. We bleven gelukkig wel in gesprek. En verbaasden ons over elkaar. En we concludeerden dat anderen hier een voorbeeld aan konden nemen.
Wat me nóg meer verbaasde, was het volgende. Jij staat bij iedereen die ik ken bekend als een grootheid in de keuken. Vooral in jouw eigen keuken in de Boomstraat, ingericht naar jouw voorkeuren (ik vermoed dat dit het enige deel van jullie prachtige huis is waar Kim weinig te maken had met het ontwerp) en aangekleed/uitgebreid met enorm veel gadgets, snufjes en andere zeer onmisbare apparaten. In die keuken ontving jij je gasten en pakte hen volledig in. Niet alleen met de prachtige en heerlijke gerechten, maar zeker ook met de show die je daar voor ons opvoerde. Een jaar geleden vertelde jij me dat jouw smaak- en reukvermogen niet al te best zijn. Hetgeen mij zeer verbaasde gezien de kwaliteit van jouw gerechten. En stom genoeg realiseer ik me nu pas dat dit dus betekent hoeveel jij voor anderen overhad. Jij proefde er zelf niet al te veel van, maar toch haalde jij alles uit de kast voor anderen…..

San, ik ga je ontzettend missen maar vergeten doe ik je nooit. Doe je daarboven de groeten aan Joep? En jaag je hem lekker op de kast? En drinken jullie samen een glas of twee?

Casper van Tartwijk
Limoncello, snacks en zeep glijden

Door: Claudia Zwitser

Lieve Kim, Kas, Inne en Thijn,

Twee herinneringen die niet mogen ontbreken. De eerste is van niet zo lang geleden. Na afloop van de avondvierdaagse van Thijn en Thijmen op 22 mei 2025, schoof Sander spontaan bij ons aan voor een glas wijn wat uitliep op een zeer serieuze limoncello proeverij (op een doordeweekse avond) 🙂 Geen idee meer hoe we erop kwamen maar we hadden behoorlijk wat varianten home made limoncello door mijn (Italiaanse) moeder in onze kelder en Sander werd met de minuut nieuwsgieriger. Dus hup in no time stonden de flessen op tafel, aangevuld met een door hem zelf gemaakte versie. Proeven maar! Wat een gezellige avond was het; veel gelachen, limoncello’s vergeleken, en het een hele tijd over de impact van AI gehad weet ik nog (geen ideeeee meer hoe we daarop kwamen, leuk was het in ieder geval wel). Top avond was het! Welke limoncello uiteindelijk de winnaar werd weet ik niet meer, maar dat MOET die van Sander geweest zijn.

2e herinnering is het straatfeest waarbij we voor (gevoelsmatig) 1000+ man bittergarnituur hadden en Sander spontaan op het fantastische idee kwam om voor de kids een zeepbaan aan te leggen (plastic matten met zeep eroverheen), zwembroeken aan en glijden maar!! Typisch Sander dit, ge-wel-dig! Het effect ervan op Thijmen (zie app wisseling tussen Sander en mij naderhand) spreekt boekdelen.

Wat gaan we Sander ontzettend missen.

Liefs, Claudia
Fondest memories of Sander in Spain

Morning, I just wanted to say my thoughts are with you all today.

This is one of my fondest memories.

No need to respond, keep strong today. 🙏

Paul
Met een vette knipoog

Door: Jeroen Timmermans

”Hier, alvast een bijdrage voor de luiers.” Met deze woorden én een vette knipoog overhandigde Sander ons breed glimlachend een envelopje op ons bruiloftsfeest in april 2019. Mijn vrouw Lana was destijds helemaal niet zwanger, maar Sander was wel degelijk op de hoogte van onze kinderwens.

Die wens was er altijd al, maar werd pas echt aangewakkerd tijdens een bezoekje aan Sander en Kim in 2013. Daar mocht Lana Thijn (toen nog een baby) de hele avond in haar armen houden. Een bijzondere avond. Niet alleen vanwege de gemoedelijke sfeer en het lekkere, rijke eten – in de hemelse modder zat bijna meer boter dan chocola – maar zeker ook vanwege de prettige gesprekken. Bijvoorbeeld over onze studie Frans. Lana en ik vertelden en Sander luisterde geboeid. Natuurlijk had hij ook nog wat tips. ”Kennen jullie Fiverr al? Op die website bieden jullie gemakkelijk jullie vertaaldiensten aan. Leerzaam, goed voor je cv en je verdient er een leuk zakcentje mee.”

Zo herinner ik me Sander dan ook. Als een luisterend oor en als iemand met altijd goede ideeën. Gepassioneerd vertellend vanuit eigen ervaringen, zijn kennis belangeloos delend om daarmee anderen verder te helpen. Na die bruiloft heb ik Sander niet vaak meer gezien. En nu is die kans verkeken. Ik koester daarom extra sterk alle herinneringen met hem, vooral de vele mooie momenten met de Timmermans-familie. Ik zal zo nu en dan nog eens naar wat foto’s van hem kijken om de herinnering levend te houden. Dan krijgt hij een vette knipoog van me terug.

Iedereen die hem liefhad, wens ik veel heel veel sterkte toe.

𝑩𝒐𝒏 𝒗𝒐𝒚𝒂𝒈𝒆,
Jeroen Timmermans
Rust zacht Sander

Door: Diederik Van den Berg

Lieve Sander, Kim en de kids,

Ik hoop dat ik morgen wakker word en dat alles slechts een droom is. Maar diep vanbinnen weet ik dat je niet meer terugkomt en dat maakt me enorm verdrietig. Ik kan het nog steeds niet bevatten dat je er niet meer bent.

Ik herinner me jou als een energieke man met veel levenslust en altijd in voor een feestje. Je was een echte levensgenieter en ik zal de mooie herinneringen aan jou koesteren en je nooit vergeten. Rust zacht Sander en we gaan je enorm missen.

Liefs,

Diederik
Leermeester, klankbord, inspirator

Door: Albert-Jan Vonk

Je hebt van die mensen die een soort constante factor in je leven zijn. Je bent geen vrienden, geen collega’s, maar je komt elkaar telkens wel weer tegen. En dan is het altijd goed. Je gaat verder waar je gebleven bent en maakt nieuwe herinneringen met elkaar.
Sander is zo’n constante voor mij. We kwamen ooit met elkaar in contact via Dieter die ons bij elkaar zette voor een klus die hij zelf niet kon doen. Je gaat dan met elkaar aan de slag en al werkende leer je elkaar en elkaars kwaliteiten kennen. De naam Sander van Acht had ik toen al wel regelmatig gehoord en altijd in positieve zin. Dat bleek allemaal terecht en ik heb vanaf die eerste keer altijd veel van hem kunnen leren. En wat een buitengewoon leuke vent was ‘t. Ook niet onbelangrijk.

We zagen elkaar daarna regelmatig via het ZZP-netwerk van Dieter en deden daar vaak los van elkaar ons eigen kunstje, soms op basis van een gemeenschappelijke voorbereiding. Sander’s inbreng was daarbij niet te negeren: inhoudelijk zeer sterk en vanuit vriendelijkheid sprekend met gezag.

Vorige week woensdag was de aftrap van DIP en bij dat traject was hij mijn klankbord en ondersteuning voor de opleiding van de onderwijskundig-ict’ers. Hoe kunnen we die mensen het best ondersteunen? Hoe doen we de goede dingen met elkaar? In de voorbereiding daarop hadden we weer ouderwets contact. Op de inhoud. Vanuit diep gevoeld wederzijds respect. Vanuit denken in mogelijkheden. Optimaal gebruik van elkaars kwaliteiten.

En dan gebeurt het onvoorstelbare. Niet te bevatten. Hoe kan het dat dit zomaar ineens ophoudt? Uit het leven gerukt. Poeh. Niet te doen. En als dat voor mij al zo is, dan…

Sander… Je hebt me veel inspiratie gegeven. Ik heb veel van je geleerd. Je was er als ik je nodig had. Bereikbaar en benaderbaar. Voor mij blijf je die constante factor. Ik zal je blijven tegenkomen in mijn herinneringen. Je vragen blijven stellen. Me afvragen hoe jij het zou doen. Hoe dan ook.
De realiteit is kapot

Door: Vincent van Acht

De realiteit is kapot. Mijn broer is dood. Ik lees de woorden die ik schrijf maar ik geloof ze niet. Hoe kan een man, zo vol van het leven, ineens er niet meer zijn. Je hebt een vrouw, kinderen. Kom op! Hoe moeten we jou verlies accepteren? Het is gewoon niet te doen joh. Wat moeten we zonder je? Sander jongen. Je was altijd de rots van ons vieren.

In mooie tijden bracht jij energie en creativiteit. In moeilijke tijden was je altijd de eerste die de diepte in sprong om alles weer beter te maken. Ik kan het gewoon niet aan dat je er niet meer bent. Wat een prachtige momenten hebben we gehad. Met zoveel liefde opgegroeid.

Thuis was altijd het warme nestje. Stoeien met papa en met elkaar. Knuffelen met mama. Pakjesavond, Sint Maarten, oud en nieuw, dammetjes bouwen, verhalen voorlezen op bed, fantastische vakanties met elkaar en met vriendjes. Zo’n vol level dat we samen maakten. Die mooie herinneringen zijn van mij. Daar komt niets aan. Maar ik wil even met je praten. Gewoon over niets. Maar even…

Dus nu moeten we verder zonder jou. Een gebroken familie. Het verdriet lijkt oneindig. Wanneer houden deze tranen op? Ik kan het niet bevatten. Kan aan niets anders denken.

Het was zo’n genot om te zien hoe jouw familie langzaam maar zeker groeide van Sander en Kim tot vijf ongelooflijk prachtige mensen. Elk jaar op vakantie met opa en oma. Dat waren de beste weken van het jaar. Samen koken, kletsen, drinken. Spelletjes, puzzels, wandelingen die een lijdensweg werden, ideeën delen over de wereld, en veel potjes politie en boef. Een paar maanden terug liepen nog door een korenveld om 3 uur ‘s ochtends liedjes te zingen… dat is voorbij.

Ik ben hulpeloos en hopeloos op dit moment. Dus als jij hier naast mij zou zitten, wat zou je dan zeggen? … Jongen. Ja. Dit is even moeilijk maar je moet doorzetten. Al dit gejank heb je niets aan. Er zijn lui die je hulp nodig hebben en er is een teringzooi van werk dat gedaan moet worden. Dus effe normaal doen. Denk aan de mooie tijden en focus op de toekomst. Die staat wijd open. Laten we er wat van maken.

Hoe moet ik jou nu zien? Een jaartje geleden begonnen we samen het vaak over zaken en de markt te hebben. De droom was dat we allebei over 5 jaar met pensioen zouden gaan. Op een zonnig strand ergens in de Caribbean, met een drankje in de hand, rustig kletsen over wat dan ook. Onze kinderen, en misschien kleinkinderen, oud zien worden.

Dus daar ga ik het bij houden. Het leven is een marathon. We rennen allen onze race. Op een bepaald punt gaan we over de eindstreep. Dan kunnen we eindelijk rusten. Jij bent er al. Jouw race is klaar. Je zit al op het strand, afwachtend op de rest van ons, zodat we straks samen van die zonsopgang kunnen genieten. Een nieuw begin. Een nieuw verhaal. Als mijn race klaar is, dan omarm ik je weer. Ik houd zo ontzettend veel van je broer. Tot in de eeuwigheid. ❤️
Wat een inspiratiebron en fijne collega

Door: Cindy Bulten

Sander… Wij deelden dezelfde passie voor het onderwijs, kennis delen, trainingen geven en Digitale Geletterdheid. We zagen elkaar niet heel vaak, maar wat ik bij jou zo fijn vond is dat je altijd bereid was om je kennis met mij te delen. Ik kon je altijd om advies vragen en kreeg dan een fijn antwoord, een goede tip en zelfs lijstjes met allerlei interessante links en tools.
Een heel mooi mens is veel te vroeg van ons heen gegaan.
Heel veel sterkte voor je gezin, je familie en vrienden die zonder jou verder moeten.

Liefs Cindy
Betrokken en kundig

Door: Lodewien dikker

Lief gezin van Sander, mensen om hem heen,

Het is niet te bevatten wat dit voor jullie moet betekenen. Hij blijft in mijn herinnering als de kundige, vriendelijke, inventieve, meedenkende, rustige en betrokken collega. Hij hielp je echt!, hij luisterde echt!, en hij had echt! goede ideeën. Heel veel sterkte en moed toegewenst, houd elkaar goed vast. xx
Mooi mens…

Door: Ap en Nicol de Swart

De avond voor Joyce’ vijftigste verjaardag. Met een brede lach op je gezicht, we hadden hem net verteld dat het een gewoonte was in de achterhoek om een sigaar te roken op iemands vijftigste verjaardag!
Natuurlijk deelde Sander mee in deze traditie. Samen de tuin aankleden voor het feestje die dag erop, als levensgenieter een biertje erbij, Sander: vrolijk, nieuwsgierig, en altijd oprecht geïnteresseerd in iedereen om zich heen.
Ondertussen een frietje bij de snackbar en we maakte afspraken over plannen in de toekomst. Helaas kunnen deze plannen geen vorm meer krijgen.

Het is onwerkelijk en onvoorstelbaar dat je er niet meer bent! We wensen Kim en de kinderen alle kracht toe voor de toekomst en wensen ze heel veel sterkte in deze moeilijke tijd!

Rust zacht Sander…
De mooiste buurman

Door: Susan, Daan, Juna, Merel en Veerle Briedé

Bijna 9 jaar lang zijn wij buren geweest in de Boomstraat. Een tijd waarin onze kinderen samen opgroeiden en vooral waarin wij heel veel lol met elkaar hebben gehad. Voor ons een hele belangrijke en waardevolle periode. Wat hebben we intens genoten van jou als buurman met je stralende lach.

Er werd niet alleen veelvuldig gebruik gemaakt van babyfoons en oppasmomenten, maar ook oneindig veel koffies borrels en etentjes. Er zat nog net geen doorgeefluik in onze keukens. En wat kwamen daar bijzonder lekkere dingen uit die toen nog eenvoudige keuken. Daar mochten de kinderen al zittend op het aanrecht mee helpen koken met het grote koksmes. Het ging meestal goed. Leren doe je met vallen en opstaan.

Spontane BBQ-avonden, of even met de kinderen uitwaaien in het park of de moestuin. Jij was voor alles in. Altijd scherp en zeer breed geïnteresseerd. Moleculair koken met een uitgebreide en aanstekelijke uitleg over alle processen. Jij bent op zoveel vlakken een inspirator geweest.

Ook had je een brede interesse in muziek. We luisterden samen naar Schubert en Jaroussky, maar een minuut later was daar Rammstein of stonden de kinderen te springen op hypermuziek van Dirk Scheele.

Het gemis is onmetelijk groot, maar de herinneringen zijn levendig en onuitwisbaar. En Sander wat was jij levendig.
Onze lieve, enthousiaste buur Sander

Door: Agnes en Thom Versteeg

Vanaf het moment dat wij de sleutel kregen voor het huis naast Sander en Kim, heeft hij ons ontzettend welkom doen voelen.Door zijn behulpzaamheid, maar vooral door zijn gezelligheid. We kwamen al snel eens bij ze eten, waar mede door de goede wijn die rijkelijk vloeide we meteen goede gesprekken hadden: over techno en rock & roll, het gelijk of ongelijk van Jordan Peterson, en de tropenjaren met kids. Sander was een fantastische buurman die ook altijd duidelijk maakte dat we de babyfoon gewoon bij hun konden laten als wij er een keer erop uit wilden ‘s avonds. Het was ontzettend fijn om Sander gekend te hebben, met zijn enthousiasme en warme aard.
Lekker weer op ‘enter’ gedrukt!

Door: Marije van der Vlis

In 2006 leerde ik Sander kennen. Samen met Martine en John bestierden we de afdeling Educatie van Beeld & Geluid. Sander werkte mij in.

Ik stond versteld hoe snel en vol toewijding Sander werkte. Wat een energie en gedrevenheid! Hij regelde het, loste het op en haalde moeiteloos deadlines. Sander was nooit te beroerd om een tandje harder te gaan. Onze vaste grap was: “Lekker weer op ‘enter’ gedrukt?!” Soms was er nauwelijks tijd om te lunchen – dan aten we een broodje achter de computer om maar door te kunnen. Er moest tenslotte weer op ‘enter’ gedrukt worden.

Een herinnering die mij altijd zal bijblijven, is de overdracht van de workshop TV Taal. Sander had deze workshop bedacht en ontwikkeld. Ik zou vervolgens deze workshop ook gaan geven en tevens publieksmedewerkers opleiden om ‘m te gaan geven. Sander had de workshop vlak voor zijn vertrek naar China opgeleverd. Nota bene op de dag van zijn vertrek deed hij de overdracht met mij. Natuurlijk wilde hij vóór zijn vakantie de uitleg nog geven. Daar stond hij dan – koffers klaar – om mij uitgebreid uit te leggen hoe de workshop werkte. “Ga je nu écht naar Schiphol?” vroeg ik nog. “Ja hoor, direct door!” zei hij, met zijn kenmerkende glimlach. Die toewijding, die humor en veelzijdigheid – zo was hij.

Jaren later kruisten onze wegen opnieuw tijdens de cursus Modulair koken op de school waar ik toen werkzaam was. Ik dacht Sander kan vast een leuk teamuitje geven. En ja hoor. Het hele team had lol en was geïnspireerd. Later was bij ‘modulair koken’ een module bij het vak scheikunde!

Och Sander… ik kan het nog steeds niet geloven dat je er niet meer bent…Ik wens Kim en je drie zonen alle kracht en liefde toe. Wat een onmetelijke opgave om jou te moeten missen.
Met heel veel liefs en dankbare herinneringen, Marije van der Vlis
SV Bilthoven

Door: Paul Sollie

Het moet zeker veertig jaar geleden zijn dat we samen bij SV Bilthoven voetbalden. Wat een fantastische tijd was dat, met een leuk en hecht team. Ik herinner me jou als veruit de snelste van het stel, maar vooral als een ontzettend aardige en fijne jongen. Daarna hebben we elkaar niet of nauwelijks meer gezien, al kreeg ik via de socials af en toe nog iets van je mee. Je zult gemist worden. Heel veel sterkte voor Kim en de jongens.
Luisterend oor

Door: Martijn van der Velden

Met groot verdriet neem ik afscheid van jou, een collega, maar vooral een bijzonder mens. Jij was voor velen van ons zoveel meer dan alleen een collega. Je was een bron van inspiratie: altijd betrokken, enthousiast en oprecht geïnteresseerd in de mensen om je heen. Je luisterde met aandacht, niet alleen naar wat er gezegd werd, maar ook naar wat er niet werd uitgesproken.

Je creativiteit kende geen grenzen. Je bracht ideeën tot leven en wist mensen samen te brengen. Je stond open voor andere perspectieven en wist deze te verbinden tot oplossingen die werkten met respect, inzicht en gevoel voor samenwerking.

Je aanwezigheid maakte een verschil, zowel professioneel als persoonlijk. Je hebt me ook geholpen om persoonlijk te groeien, juist doordat je altijd in verbinding bleef met anderen, zelfs wanneer er verschillen in inzicht waren. Daarvoor ben ik je diep dankbaar.

Je bent een groot gemis, Sander. Maar bovenal ben je een herinnering die blijft voortleven in ons werk, onze gesprekken en de manier waarop we met elkaar omgaan.

Ik wens jouw naasten heel veel sterkte, kracht en liefde toe in deze moeilijke tijd. Moge de mooie herinneringen aan jou een bron van troost zijn. Je warmte en licht zullen blijven voortleven in de harten van iedereen die jou heeft gekend.
Even de Marmotte afvinken…

Door: Matthijs Boesten

Wat heb ik veel mooie herinneringen aan Sander. De weekendjes weg met onze partners. De ski-tripjes met vrienden en onze gezinnen. De avonden dat we bij elkaar aten—en vooral degenen waarbij jij kookte..wat een feestje was dat. De boottochtjes op de Oudegracht, waar ik een paar van de meest memorabele avonden van mijn leven heb beleefd. De gesprekken over van alles en nog wat, soms scherp en fel, maar altijd met een lach.

Wat ik nooit meer zal vergeten is onze trip naar de Alpen. We zouden “wel even” de Marmotte fietsen: 170 kilometer, 5.000 hoogtemeters. We hadden tenslotte net de marathon van Amsterdam gelopen—hoe moeilijk konden een paar Alpencols nou zijn? Dus wij met onze gezinnen die kant op, vol goede moed en… volledig ongetraind op de fiets (oké, twee keer de Utrechtse Heuvelrug “beklommen”). Vroeg in de ochtend begonnen we aan de eerste klim. Na de eerste kilometer stond ik al bijna over te geven en besloot ik wijselijk terug te keren. Fietsen is toch wat anders dan hardlkopen kwam ik snel achter. Maar Sander ging door, samen met een andere vriend. ’s Nachts om één uur kwam hij pas thuis. Uit veiligheid had hij de laatste klim, Alpe d’Huez, toch maar overgeslagen—hij was de Galibier uitgeklikt afgedaald met versleten remblokjes en had letterlijk met zijn schoentjes geremd, waardoor de plaatjes volledig weggesleten waren en hij niet meer kon inklikken in de pedalen. En dat deels in de sneeuw! We waren totaal naïef, zonder goede voorbereiding, we dachten: dat vinken we wel even af…😊

En dát was Sander. Hij zocht het avontuur op. Niet bang om nieuwe dingen te proberen, in werk én privé. Soms naief, vaak ongepland, maar altijd met volle overtuiging en een aanstekelijke lach.

Ik ga je ontzettend missen, Sander. Dank je wel voor de verhalen, de prachtige momenten die we samen hebben beleefd, de warmte, en dat sprankje roekeloosheid dat het leven net wat kleurrijker maakte. Je vierde het leven, en daarmee ben je een enorme inspiratiebron voor mij geweest!

Matthijs
Een bevlogen, vriendelijke man met hart voor de doelgroep

Door: Davina laman

Een paar keer hebben wij elkaar ontmoet rondom het project de werkverkenner. Je straalde warmte uit, een en al vriendelijkheid, een enorme rust (die erg welkom was) en je had duidelijk een enorme drive om iets moois neer te zetten voor de doelgroep. Een vakman die de juiste vragen stelde, oprecht geïnteresseerd was in de mensen waarmee hij werkte maar vooral ook geïnteresseerd was in onze doelgroep. Met humor, serieus maar vooral met veel bevlogenheid heb je iets moois neer gezet wat echt van meerwaarde is.

Duizend maal dank
Design stoelen en Ciabatta

Door: Michael Boeren

Hoe we kwetsbaar en liefdevol spreken over het opvoeden van kinderen en ons daarin herkennen en erkennen dat we allemaal leren en fouten maken…. uit het leven gegrepen en warm. Diezelfde avond komen we erachter dat we dezelfde design-stoelen hebben die ons overleven van schoonheid en vakwerk-klasse. Je bent (voor zover ik dat kan en mag beoordelen) te vroeg afgereisd. Goede reis man!
Sjefkoken

Door: Kristianne & Thijs Slagmolen

Sander had voor ons een bevlogenheid op veel vlakken. De kids hebben samen genoten en veel geleerd van Sjefkoken. De overgebleven items om zelf frikandellen te maken, crispy suiker te verwerken of attributen om
moleculair te koken te beïnvloeden voor de hobby kok, vlogen af en toe door de straatapp. Met een brede lach op je gezicht bracht jou dit als family man veel ontspanning.

Onlangs op ons straatfeest nog genoten van de meest heerlijke hapjes van jouw hand en met trots door jou gedeeld dat Kas de lekkerste tomatensaus kan maken op dit moment.

“Ons straatfeest” dat waren fantastische momenten met een bellenblaas machine en zeepsop het luchtkasteel extra dimensie te geven en de kids waren door het dolle. Jouw 100% zelfgemaakte cafetaria met overstromende frituurpan. Toffe gesprekken kwamen los tijdens deze festijnen.

Zo fijn dat jullie in de straat konden blijven wonen en dat werd eerst bezegeld met een super feest alvorens we af en toe met scheppen de bergen zand stonden weg te werken met z’n allen. Beter een goede buur (buren) dan een verre vriend.

Ik zal je duizenden tochtjes naar de supermarkt missen en de soms snelle begroeting en lach. De ritjes van en naar Kohnstamm met Aziatische praktijken op de fiets met de kids zal ik blijven memorabel.

Thijs heeft genoten van de aandacht van de Van 8 mannen en jouw Kim. Jouw energie om van jump xl, via de Mac, Hanos toch weer een gerecht voor Sjefkoken te maken was grandioos.

Jouw aanwezigheid zal er altijd zijn in onze herinneringen. Wij zullen als buren goed voor elkaar blijven zorgen.

Liefs en heel veel kracht

Kristianne en Thijs
Gala avond Ronde Tafel

Door: Willem-Jan Kleijn

Een prachtige avond samen
Canvas…

Door: Marco van der Pol

Beste familie en nabestaanden,

Ik herinner me Sander om zijn humor, betrokkenheid, zijn precisie, zijn deskundigheid op veel meer vlakken dan alleen zijn eigen vakgebied. We gaan zeker vaak aan je terugdenken als we voor onze studenten een “Avatar” gaan inzetten.

Nog iets wat een mooie (en ook wel grappige) herinnering oproept. Zoals Sander wist, ben ik naast docent ook radiomaker. En daardoor let je misschien extra op stemmen en stemgebruik. Dat was bij hem ook opvallend. Zonder dat hij het zelf doorhad, leek zijn stem(kleur) erg op die van Koning Willem-Alexander.

Later heb ik dat gedeeld met hem. Hij hoorde het zelf niet direct, maar wij wel. 🙂

Het ga je goed. Bedankt voor alles, Sander.
Inspirator

Door: Klaas Kuperus

Sander jonge, hoe kan dit nou? Woensdag zaten we nog te geinen en kreeg ik op m’n sodemieter van je dat ik niet op zat te letten bij een presentatie. Je hebt me nog vol enthousiasme over Lovable geleerd en we maakten plannen voor de volgende stappen in het 3D scannen. Je belde me elk jaar op m’n verjaardag, maar deze 9 oktober hoorde ik niks van je. Toen ik zaterdagavond van Dieter hoorde waarom, wist ik niet wat ik hoorde.

Zo jong nog en zo bevlogen. Je was een inspirator en een geweldige kerel. We gaan je enorm missen man.

Heel veel sterkte voor Kim en de kids.

Klaas Kuperus.
Kleur aan het leven

Door: Marloes Driedonks

Ik ken jou via mijn broer, Matthijs. Jullie zijn al bevriend sinds de F’jes bij de voetbal — een vriendschap die vanaf het begin hecht was en altijd zo is gebleven.
Vroeger kwam je regelmatig bij ons thuis op de Middellaan. Mijn ouders, Ad en Mariëtte, waren dol op je. Vooral met mijn moeder had je een bijzondere klik; jullie deelden dezelfde tomeloze levenslust en energie. Ook de liefde voor koken voor grote groepen en voor klassieke muziek deelden jullie samen. Bij haar uitvaart zei je tegen mij: “Weet je Loes, de cd-collectie van mij en Kim bestaat voor een groot deel uit muziek die jouw moeder mooi vond.” Die woorden waren zo troostend, en ik ben ze nooit meer vergeten.

Een paar jaar later kwamen we, na een bezoek aan het Diak voor Ad, even bij jullie aanwaaien op de Boomstraat. Jij ving ons met open armen op — schilde aardappelen en bakte verse frieten in de rode keuken. Een klein moment, dat het me altijd is bijgebleven.

Dank je wel, lieve Sander, voor het kleur geven aan het leven, voor je vriendschap met Thijs, met mijn ouders, en daardoor ook een beetje met mij.
Het perfecte ei

Door: René Rozendal

De boottocht waar Jeroen over schreef, daar was ik ook bij, al denk ik dat hij later was dan 2011. De tocht was inderdaad memorabel. Ik kan me nog een moment herinneren dat Sander luid orerend in de boot met zijn rug naar de vaarrichting stond. Het scheelde weinig of hij was een kopje kleiner geweest door een brug waar we net onder door konden. Ik kon Sander nog net naar beneden trekken…

Wij zagen elkaar verder niet heel veel. Eigenlijk alleen via Matthijs en Danielle. Toch waren de gesprekken met jou altijd memorabel. We waren het lang niet altijd eens, maar je leek werkelijk overal over nagedacht te hebben. Onderwijs, crypto, politiek, moleculair koken… Een gesprek met jou was nooit saai.

Grappig, maar ik denk nog best vaak aan jou. Ooit had je je kookbedrijfje Sjef Sander (of misschien bestond die nog steeds?), waar je toen ook een blog onderhield. Daar stond toen een filmpje over hoe je het perfecte ei moest koken (of eigenlijk stomen). Sindsdien kook/stoom ik mijn eitje altijd zo en denk dan dus nog altijd even aan jou.

Het is onwerkelijk en onvoorstelbaar dat je er niet meer bent. Ik wens Kim en de kinderen alle kracht toe voor de toekomst…
Altijd inspiratie !

Door: Annette van Waning

Sander heeft een onuitwisbare rol gespeeld bij PROVSO.WORKS. Vanuit zijn betrokkenheid, kennis, visie en enthousiasme heeft hij velen geïnspireerd en mede door zijn betrokkenheid staat onze WerkVerkenner. De eerste kennismaking was meteen spot-on, tijdens corona een online presentatie die het onderwijs boeide. dat was het moment waarop wij klikten en besloten om de next step in het praktijkonderwijs en vso te gaan vormgeven. Samen met Wouter vormde Sander een ijzersterk duo, altijd doordenken, sleutelen tot de oplossing er was en altijd in gesprek met leerlingen – want iets maken wat niet werkt dat kan niet. De opnames bij werkgevers of scholen waren altijd een ervaring, het onmogelijke toch mogelijk maken, dat was typisch Sander.

Persoonlijk ga ik Sander enorm missen, stille kracht, innovator, denker en doener! Bij PROVSO.WORKS gaan wij de WerkVerkenner voortzetten zodat zijn werk en visie kan voortbestaan en een vervolg krijgt.

Heel veel sterkte gewenst aan zijn gezin en familie. Een onwerkelijk en onmetelijk groot verlies.

Warme groeten, Annette Van Waning – directeur PROVSO.WORKS
Logeren

Door: Familie Gorter – Strik

Walt logeerde zo graag bij jullie. Er was een playstation op de zolder, maar bovenal een vader en moeder die chill waren. Walt heeft genoten van alle uitjes met Sander, naar de Hanos, naar opa en oma, naar Welna. Onvoorstelbaar verdrietig dat jullie zonder die leuke man door moeten, een vader met aandacht en rust, je grote liefde. Ik wens jullie niets dan kracht en zachtheid van ons vier.

Walt, Lo, Frank en Lies 🩵
Bevlogenheid

Door: Jamie de Vré

Ik zat bij je in de peergang technovator. Binnen 30 seconden werd de link gelegd tussen technologie en broodbakken, vergisting en bierbrouwen. Processen waar we ons beide in interesseerde. In de jaren daarna waren we het niet altijd met elkaar eens. De afgelopen weken hadden we veel contact over de interactieve avatars. Je bevlogenheid was aanstekelijk, ik kon je van alles vragen en je reageerde in de avond of vroeg in de ochtend. “Ik kan weer verder, thanx” was de afsluiter van m’n laatste mail.

Thanx Sander voor je bevlogenheid
Zijn glimlach

Door: Caroline Matthews

Sander was altijd vrolijk en hij had altijd een glimlach op zijn gezicht als hij de kids ophaalde van BSO Het Fort.
Kubus

Door: Linda Verlinden

Het was 2018 en je kwam helemaal naar het Zuiden om een workshop te geven aan de i-coaches. Je verwonderde ons met je kubus en al je parate kennis. Vanaf dat moment had je er een paar volgers bij. En tijdens coronatijd hingen we wederom aan je lippen met ale vernieuwingen die jij altijd op de voet volgde. Afgelopen week hebben we jouw naam nog genoemd. Als diegene die we echt weer eens moesten vragen….het mocht helaas niet zo zijn. Sterkte aan de geliefden die achter blijven.
Wat een gemis

Door: Sven van der Zaken

Een bijzonder en intelligent persoon. Ik heb verschillende keren met Sander samengewerkt en dat was altijd prettig. Hij wist ingewikkelde informatie eenvoudig te maken en dacht mee op een manier waardoor iets abstracts ineens heel praktisch werd. Wat mij vooral bijblijft, is hoe fijn hij in contact was met anderen.

Tijdens een overleg werd hij een keer gebeld door zijn zoon. De eerste keer nam hij niet op, de tweede keer vroeg hij of ik het goed vond als hij even opnam. Terwijl hij aan de telefoon was, dacht ik hoe lief, zorgzaam en betrokken hij moest zijn als vader. Sander was toegankelijk, met humor, zacht en vriendelijk. Dat hij er niet meer is, vind ik onbegrijpelijk. Ik denk aan zijn vrouw, kinderen en iedereen die hem lief had. Zijn manier van werken, zijn aanwezigheid en onze gesprekken zal ik niet vergeten.
Toeval

Door: Charlotte Lebeau

Voor mijn werk als kersverse service manager bij CVO Rotterdam had ik al mailcontact gehad met Sander over een van de oplossingen die hij met Wouter had ontwikkeld voor een van onze scholengroepen namens PRO.VSOWORKS. Toen ik even later bij Microsoft te gast was voor een onderwijsdag bleek hij ineens spreker, ik herkende zijn naam. Zijn chille uitstraling tijdens zijn talk maakte dat ik meteen op hem af durfde te stappen om even hoi te zeggen. Later kwam hij nog een keer op mijn kantoor voor een demo. Zo’n fijne man en goede spreker. Dit zal een enorm gemis zijn voor velen.
Enorm gemis van een collega waar ik veel aan gehad heb…

Door: Bjørn Ciggaar

Ik heb in Corona tijd met Sander Canvas in onze vorm ontworpen voor team Maatschappelijke Zorg en hij was inspirerend en enthousiast. Zeker in de deprimerende Corona tijd een verademing om een enthousiaste opgewekte collega via Teams te spreken. Ik heb daar veel aan gehad, niet alleen in het goede ontwerp, maar ook ons fijne contact en samenwerking. Sander heb ik ervaren met iemand met veel begrip en denkend in mogelijkheden. Jammer dat ik hem dat niet meer terug kan geven, maar ik deel het graag hier…
Bevlogen inspirator

Door: Ko Smidt

Sander zat altijd boordevol ideeën, bruiste van energie. We hebben samengewerkt bij congressen en trainingen over onderwijs en ICT. Hij was als geen ander in staat deelnemers te motiveren. Hij daagde je altijd uit om nieuwe technologie betekenisvol in te zetten. De manier waarop was altijd prettig, iedereen voelde zich gehoord in de oplossingen die hij aandroeg.

Veel sterkte met dit verlies!
Memorabele boottocht

Door: Jeroen Duijsters

Het moet ergens eind 2011 geweest zijn… We zaten met 6 vrienden op de stalen Kuip. Rondje Utrecht. (Kasper, Matthijs, Paul, Paul, Sander en ik) Naar mate de inhoud van de koelbox slonk, nam de inhoud van de gesprekken (tegendraads) toe.
Sander had een ‘zelflozend’ toilet op die boot, dat was een kapotgeknipte petfles. Haha, daar kon je dan in plassen en het zelf overboord gooien. Het was al donker en op de Biltse Grift voeren we onder een voetgangersbrug door, waar eerlijk waar een liefkozend stel gewoon doorging met de daad… (hoewel liefkozend, het ging er fanatiek aan toe) We lagen dubbel.

Nog harder hebben we gelachen toen Sander voor de 6e keer, want wat had die man een kleine blaas, ging zeiken… Hij stond achterop de boot te plassen, netjes met z’n rug naar de rest van de inzittenden. Maar de plas duurde langer dan de tunnel, toen we daaruit voeren stond hij met z’n neus en blote geslacht, zomaar ineens recht voor een nogal grote groep mensen die op de kade (hartje Utrecht) aan het feesten waren. Sander maakte stoïcijns z’n plas in de fles af en demonstreerde ondeugend het zelflozende stuk van z’n vinding. Geniaal.

En de finale van het WK 2010 in jullie achtertuin, zullen we ook nooit vergeten. Genoten met volle teugen. En gefopt door Daniëlle en Sander met een ‘bierproeverij’. Wie kan Heineken onderscheiden van Grolsch en Amstel en… Ze schonken in de keuken stiekem 5 glazen Amstel bier in, maar echt iedereen trapte erin!! Tijd met Sander was altijd speciaal, ik geniet van de herinneringen, wat een bijzondere vent!
Warme glimlach

Door: Stephanie van Rossum

Ik ken Sander van het Broodfonds. Een warme man met een dito glimlach. Hij maakte makkelijk contact. Je merkte altijd dat hij er was omdat hij een bepaalde energie meebracht van ontspanning, plezier en ook doen.

Heel veel sterkte met het verwerken van dit onverwachte verlies!

Hele lieve groet,
Stephanie (Ciabatta fonds)
Sander wist overal een oplossing voor

Door: Rosanne Pouw

De afgelopen drie jaar heeft Sander meerdere projecten over cybersecurity awareness gedaan. Elke keer weer was ik blij verrast: hij dacht altijd een stap verder en was flexibel als het toch anders liep. ‘Dat geeft niet, soms loopt het anders dan verwacht’ zei hij dan. Hij luisterde zorgvuldig naar de projectleden met bezwaren, om daarna met een oplossing te komen waar iedereen blij mee was.

Ik keek er altijd naar uit om met hem samen te werken. Zijn aanwezigheid maakte alles om hem heen lichter, makkelijker. Hij combineerde zijn trots en aandacht voor zijn gezin met ‘het leukste werk wat er is’. De laatste keer dat ik hem sprak over een opdracht zij hij:’Dan gaan we dat gewoon regelen’. Dat liep helaas anders.

Heel veel sterkte met dit grote en onverwachte verlies.
Inspirerende cursus op JFSG

Door: Marit Verboom

Sander was een inspirerende spreker.
Hij nam ons mee in allerlei verrijkende tools om lessen nog interessanter te maken. Heel sterkte aan familie, vrienden en collega’s om dit verlies te dragen.

Hartelijke groeten Marit Verboom
Spain Los Alcazares

Door: Dan Booth

Great Times In Spain. Great Man and Friend. World will not the same without Sander.
Inspiratie, inzicht en enthousiasme

Door: Suzanne en Wendy namens Medilex Onderwijs

Dat zijn meteen de drie woorden waar wij aan denken bij Sander.
In onze samenwerking voor de congressen en cursussen die we organiseren, bood hij ons en onze deelnemers telkens weer veel inspiratie, inzicht en enthousiasme. Maandag 6 oktober verzorgde hij nog een lezing en subsessie tijdens een congres over werken met AI in het onderwijs. Zijn enthousiasme werkte aanstekelijk. Hij maakte de materie laagdrempelig en toegankelijk, waardoor iedereen het gevoel en het vertrouwen kreeg er zelf mee aan de slag te kunnen.

De reacties van deelnemers na zijn sessies spreken boekdelen:

“Heel duidelijk en inspirerend.”
“Fijn dat er zoveel is laten zien!”
“Heel leuk, heel bruikbaar, enthousiast en fijn tempo!”
“Veel expertise en een fijn persoon om naar te luisteren.”
“Inspirerend, vol vaart en met humor.”
“Bedankt, je hebt mijn interesse voor AI in de klas vergroot.”
“Zeer inspirerend, interessante voorbeelden, mooi verhaal!”

Sander wist complexe onderwerpen met humor en energie tot leven te brengen. Zijn manier van presenteren maakte dat deelnemers zich gezien en betrokken voelden.

We zijn diep geraakt door zijn plotselinge overlijden. We koesteren de momenten van samenwerking, de gesprekken tussendoor en de energie die hij overal meebracht.

Met grote dankbaarheid denken we aan alles wat Sander heeft betekend voor ons, voor de deelnemers en voor het onderwijs.

Onze gedachten gaan uit naar zijn familie, vrienden en collega’s.

Suzanne en Wendy

Namens het team van Medilex Onderwijs
Onderweg naar school

Door: Nynke Horjus

Inne & Myrthe zaten bij elkaar in de klas. Sander kwamen we altijd tegen onderweg naar school. Met alle jongens op de fiets! Kim, Kas, Inne en Thijn; heel veel sterkte gewenst bij dit enorme verlies.

Liefs Wilbert Nynke Myrthe Melle
Medezeggenschap

Door: Maarten van Galen

Vriendelijk en genereus.

Enkele jaren geleden hadden Sander en ik veel contact. Kas en Krijn – toen een jaar of 10 – speelden in hetzelfde hockeyteam. Jij begeleide voor de wedstrijd vaak de warming-up. Wij stonden in het zonnetje naar de training op het hoofdveld bij Kampong te kijken en dronken een biertje. De perfecte papadag-afsluiting. Altijd een goed gesprek, een bevlogen verhaal en een brede lach. Voor gezelligheid had je altijd tijd.
In die tijd hadden we als families met beide drie zoons veel contact. Kas, Krijn, Inne, Mink, Thijn en Jilles speelden samen. Ik herinner me dat je iedere keer weer een nieuw technisch educatief snufje had om de kinderen mee te vermaken én te laten leren. Jullie huis lag er vol mee.

Rust en innovatie.

Ik was dan ook blij dat je je bij de Medezeggenschapsraad van de Kohnstammschool voegde. Jij had een visie op leren en bracht inhoud. Ik deed de algemene gang van zaken. Mede dankzij jou – en omdat Marjolein als directrice ervoor openstond – vormde de Kohnstamm haar traditionele rapport om naar een Portfolio. Zo konden de kinderen digitaal laten zien hoe en wat zij leren. Iedere vergadering kwam je weer met een nieuwe mogelijkheid om het leren aantrekkelijker te maken.

Mijn meest intense herinnering aan Sander gaat over ‘het continu-rooster’. Samen met de directie en leerkrachten hebben we als MR de overgang naar dat continurooster begeleid. We informeerden ouders en hielden schoolbijeenkomsten. Het was immers een grote verandering. Van samen lunchen met je kind tussen de middag (of bij de tussenschoolse opvang) naar iedere dag tot 14u school en lunch in de klas. De meningen van ouders waren uiteenlopend: bezorgd, neutraal en sceptisch. Het staat nog vers in mijn geheugen hoe we een gesprek tussen ouders aanhoorden tijdens de sponsorloop in het park. Zij waren bezorgd, en vonden de stemming voor of tegen een continu-rooster belachelijk. En jij stapte er gewoon op af. We gingen in gesprek, gaven context, en beantwoordden vragen. In alle uitleg die we gaven stond het kind voorop. Ik voelde me enorm gesterkt. Teamwork. Nog diezelfde avond hebben we op basis van dat gesprek een extra informatiebericht naar alle ouders gestuurd. Ik zal die dag nooit vergeten, want ook wij vonden het spannend! De invoering van het nieuwe rooster is al met al heel goed verlopen. Jij bracht de rust om het ‘gewoon te doen’. Dank daarvoor. Ook namens alle ouders en leerkrachten van de Kohnstammschool.

Lieve Sander, je bent afgelopen dagen voortdurend – met vlagen – in en uit mijn gedachten. Een traan en een lach. Samen met Marlotte hebben wij altijd gedacht dat we onze vriendschap zo weer op zouden kunnen pakken – als de tijd daar is. Zonder jou is dat een enorm gemis. Jij, Kim en de kids zijn dichtbij.
Gezellig langs de lijn

Door: Olivier Steenaert

Wat een ontzettend verdrietig nieuws. Samen langs de lijn onze boys Kas en Salvador aanmoedigen bij hun eerste stappen op het hockeyveld, we genoten vooral van hun enthousiasme en vrolijkheid. Daarna gewoon op Kampong, bij een festival of in de Plus even bijkletsen. Jij altijd enthousiast en vrolijk…je boys hebben het niet van een vreemde.

Heel veel sterkte Kim en de boys…
Spons bouwen om 2u ‘s nachts

Door: Lode Claassen

We konden allebei niet slapen, iets met jonge kinderen. Dus kwamen we elkaar om 2u ‘s nachts tegen, online, dan maar even wat voor Spons doen. Het was een heerlijke tijd! Ik zal wat foto’s delen uit de Spons tijd.

Dankzij jou heb ik geleerd wat een echt interactieve les is. Zo mooi hoe je docenten in een Google docs achteloos hun presentie liet noteren, en dat dan het kwartje viel als ze elkaar zagen typen.

Lieve Kim, kinderen en Lia, keep dancing!

Knuffels van Lode
Beeld en Geluid

Door: Kristel Sikking

Ik geloof het nog steeds niet terwijl ik dit typ. Sander en ik werkten samen vanaf de opening van Beeld en Geluid. Hij bedacht de geweldige workshops en Steffen en ik waren de eersten die ze uit mochten voeren. Sander liet ons bijvoorbeeld ook voor het eerst Google Maps zien, en we waren totaal overdonderd! Na ons Beeld en Geluid avontuur hebben we elkaar jaren niet gezien. Tot afgelopen maandag. Ik ging naar het congres over AI in het onderwijs in Maarssen. We hadden van tevoren al even geapp’t dat we een bakkie zouden doen. Wat hebben we samen gelachen toen we oude Beeld en Geluid herinneringen ophaalden. En nóg harder toen we het over onze kinderen hadden, en hij vertelde over een situatie onlangs waarbij bier en André Hazes betrokken waren. Het is een overweldigende klap! Het enige wat ik voor jullie kan doen is bidden lieve familie. Jullie hart in duizend stukjes. Heel veel sterkte!
Super didacticus

Door: Camiel Pas

Sander was samen met Dieter jarenlang gastspreker. Hij nam ons mee in de oneindige mogelijkheden die iets biedt om onderwijs nog toffer te maken. Met Sander voor de groep zagen we zoveel kansen hij gaf ons vertrouwen liet ons experimenteren en door zijn expertise en innemende manier van zijn. Kwam het altijd goed. Ik vond hem briljant in vertalen van ict naar concreet gebruik in de klas. Altijd didactisch goed doordacht. Hij wist als geen ander hoe je technologie kunt benutten in je docentschap. Maar boven alles wat ben je een aardige man met oog voor de ander. Ik ga je missen.
Een inspiratie voor het onderwijs

Door: Martin Koning

Sander van Acht heeft met zijn werk en lezingen een diepe indruk achtergelaten in het onderwijsveld. Met aanstekelijk enthousiasme en een groot hart voor leren wist hij scholen, docenten en onderwijsprofessionals te inspireren om het beste uit zichzelf en hun leerlingen te halen.

Hij geloofde in de kracht van technologie, niet als doel op zich, maar als middel om onderwijs menselijker, persoonlijker en toekomstbestendiger te maken. Zijn lezingen stonden bekend om hun energie, humor en praktische toepasbaarheid – altijd gericht op groei, verbinding en vooruitgang.

Mede via Athenas Nederland, onderdeel van een groot internationaal sprekersbureau en zijn website sandervanacht.nl, wist Sander een breed publiek te bereiken. Zijn verhalen over digitale transformatie en onderwijsondersteuning vonden hun weg naar talloze scholen, organisaties en onderwijsinstellingen.

Met zijn ondernemingen, zoals Edutrainers en Flooow, en zijn eerdere werk bij Beeld en Geluid, heeft Sander een blijvende bijdrage geleverd aan de manier waarop Nederland denkt over leren in het digitale tijdperk. Hij wist complexe thema’s begrijpelijk te maken en motiveerde talloze docenten om met vertrouwen de stap te zetten richting modern, betekenisvol onderwijs.

Voor velen was Sander niet alleen een spreker of trainer, maar een inspiratiebron, iemand die met warmte, visie en oprechte betrokkenheid liet zien wat het betekent om te blijven leren.

Zijn invloed leeft voort in de lessen die hij gaf, de mensen die hij raakte en de toekomst die hij hielp vormgeven.
Wat een geweldige collega was je

Door: Bamber Delver

Ach Sander! Ik herinner me onze fijne samenwerking, jouw altijd positieve benadering. Heel veel sterkte voor iedereen om hem heen. Dank voor alles. Gecondoleerd namens ons team, www.MediaEnMaatschappij.nl, Bamber
E-learning Zorgwekkend Gedrag (Hoger Onderwijs)

Door: Marjon Gielisse

Ik leerde Sander kennen in 2016 voor een project van het programma Integraal Veilig Hoger Onderwijs (IVHO) waarvoor Sander was ingehuurd om een elearning te ontwikkelen. Wij hadden een idee en hij wist zo’n mooie vertaling te maken via een structuursessie naar een mooi eindproduct met een combinatie van animaties, video’s met praktijksituaties en theorie. Hij kwam opnames maken bij mij op de Haagse Hogeschool en sprong zelf nog bij (vanwege ziekte) als acteur voor 1 van de verhaallijnen (waarvan de foto’s). Om de elearning te bekijken en jullie man en vader in actie te zien kijk op onderstaande link: https://maken.wikiwijs.nl/87718/Zorgwekkend_gedrag#!page-2533739 bij de verschillende filmpjes. Het was altijd gezellig om met hem samen te werken en wat een energie had hij altijd!

In 2021 hebben we hem nogmaals ingehuurd op dit onderwerp en ook nog een kort magazine gemaakt over hetzelfde onderwerp, zie https://ivho.maglr.com/zorgwekkend-gedrag/start. Weer een mooi product wat hij ons heeft opgeleverd en waarbij hij ons super heeft geholpen.

Ik had hem graag nog veel vaker willen inzetten en zal hem als persoon zeker missen. Ik wens jullie veel sterkte met dit onmetelijke verlies en hoop dat de filmpjes een mooie herinnering zijn.

Groet,

Marjon Gielisse
Eindexamen De Werkplaats

Door: Carlijn V.

Sander is een maatje van de middelbare. Zeker de laatste twee, drie jaar van de middelbare gingen we veel met elkaar om. Avondjes bankhangen en uit in Utrecht. Ik herinner me Sander als een warme persoonlijkheid, open en gastvrij, met hele droge humor en een enorme lust for life. Altijd lachen en geintjes uithalen. Altijd lachen! Wat me altijd bij is gebleven is de avond waarop we met een stuk of 6 ’s avonds heel laat ‘inbraken’ bij een buitenzwembad in de buurt en gingen zwemmen. Daar moet Sander bij zijn geweest. Ik was niet zo dapper, maar door die jongens maakte ik wat mee. Voor zover ik me kan herinneren, zijn we niet betrapt.   

Na ons eindexamen gingen we met Floris, Sebas, Sander, Cornelie en Mark naar Salou. Ik heb de foto’s bijgevoegd. ’S Avonds uit in de Snoopy’s, veel frikandellen speciaal eten en overdag uitslapen op het strand. Het was een mooie vakantie.

Na ons eindexamen hebben we elkaar niet veel meer gezien, we gingen onze eigen weg.  De afgelopen 10 jaar hadden we heel af en toe weer eens contact. Sander en ik organiseerden in 2015 een reünie. Dat was lachen, want we konden ons allebei eigenlijk niet meer herinneren, ook na een jaar blijven zitten, wie er nou eigenlijk bij ons in de klas had gezeten en wie we dan moesten uitnodigen. Uiteindelijk is het ons gelukt om een mannetje of 15 op de been te krijgen voor een etentje in Utrecht. Het was hartstikke gezellig.

De laatste 5 jaar heb ik Sander nog een enkele keer gezien en gesproken voor zakelijke dingen. Ik ontwikkel als freelancer producten over o.a. digitale geletterdheid en 21st century skills. En heb Sander wel eens gebeld voor advies. Dit was natuurlijk zijn terrein! Dat was zo mooi, hij was altijd bereid om te helpen. En ook al hadden we jaren geen contact, hij reageerde altijd enthousiast. ‘Gezellig, tuurlijk mag je me bellen’. Hij was relaxed en behulpzaam. Zes weken geleden had ik hem nog aan de lijn, met wat vragen over het onderwijs en lesprogramma’s. We hingen op met ‘we gaan zeker weer een reünie organiseren hè?!’ ‘Ja, dat gaan we echt doen!’

Dag lieve Sander, proost op jou daarboven!

Lieve familie, gecondoleerd met jullie grote verlies. Het is niet te bevatten. Zo oneerlijk, zo jong. De liefde van je leven, lieve vader, zoon en broer moeten missen is onverdraaglijk. Ik wens jullie veel kracht om samen verder te gaan.
Wat een fijne collega en professional

Door: Peter Swenneker

Beste Sander,

In de jaren dat ik je ken heb je op mij en geweldige indruk achtergelaten. Heel servicegericht, prettig in de omgang, professioneel en wat een kennis. Het was een plezier met jou samen te werken. En overal om mij heen hoor ik dit terug. Als mens en collega een topper!
Inspiratie

Door: Sidney Franken

Drie dagen voordat stierf gaf hij een inspirerende presentatie over AI, in Utrecht. Zo inspirerend, dat ik niet kon wachten om met mijn klas aan de slag te gaan. Ik ken Sander persoonlijk niet, maar was onder de indruk van zijn kennis en enthousiasme.